Sunday, February 19, 2017

Judicial Service Commission owes a public apology to safeguard public confidence in the judiciary.


Letter to the JSC by the Asian Human Rights Commission Over five years of investigation into a baseless and malicious allegation against a District Judge, (now retired) Mr B. A. R Somasinghe


Mr Pradeep Jayatilake 
Secretary 
Judicial Service Commission 
Hulftsdorp St, 
Colombo 12, 
Sri Lanka
Dear Mr Jayatilake,
I am writing to you on behalf of the Asian Human Rights Commission, which has looked into the complaint by (retired) District Court Judge and Magistrate Mr. B A R Somasinghe, about his victimisation due to a baseless and a malicious allegation investigated by the Commission on Bribery and Corruption for over five years. Due to the allegation against Mr. Somasinghe, he has lost his chances for promotion as a High Court Judge and has been exposed to humiliation for no fault on his part. He has also stated that the Judicial Service Commission has been duly informed about the falsity of these allegations and about the completely unreasonable delay in concluding the inquiry into this matter. He also complains that your Judicial Service Commission has not done anything to protect him, nor to ensure an inquiry within a reasonable time. The said Bribery Commission summoned him on 22.11. 2012 to submit certain documents, which he has done; to-date however, this so called inquiry has not been concluded. Although Mr. Somasinghe has repeatedly requested for a conclusion of the inquiry, his requests have not been met.
Meanwhile, the Judicial Services Commission has suspended Mr. Somasinghe’s annual increments since 2013, pending the conclusion of the inquiry by the Bribery Commission. It was only in 12.10. 2016 that he was informed that his annual increments have been allowed.
Furthermore, Mr. Somasinghe has reached the age of retirement. As the second most senior District Court judge in service, he had the possibility of being promoted to a High Court Judge. However, under the pretext of an inquiry against him, he has been deprived of the reasonable pursuit of his career. According to Mr. Somasinghe, he has been verbally informed that he could not be considered for such promotions to the High Court, due to the failure of the bribery commission to conclude the inquiry against him. Despite several letters written by him, the Judicial Services Commission has failed to intervene in the matter.
Mr. Somasinghe has also stated that the inquiry was initiated on an anonymous complaint, which in his view was filed without any basis, but as a retaliation against a judgment delivered in his capacity as a District Court judge and magistrate of Moratuwa, regarding some church property. As the judge, he gave his judgment based on the law, as required to do so. He had been made aware that a lawyer who was a witness in the case had openly stated that he will ensure that the judge who gave this judgment would be removed from his job.
Further, Mr. Somasinghe has also stated that he was called by former Chief Justice Mohan Peiris and asked to resign from his job on his own accord, which he refused, stating that if there were any allegations against him, the Chief Justice could initiate an inquiry. He then legitimately requested for a proper inquiry by the Judicial Service Commission before any action was to be taken against him. However, the actions against him relating to his increments and promotions were taken without any such inquiry.
There are many issues relating to law, human rights and proper administration of law in Sri Lanka arising out of the matters mentioned above. Undue delay in concluding the alleged inquiry by the Bribery Commission amounts to violation of civil and political rights guaranteed under the International Covenant on Civil and Political Rights, of which Sri Lanka is a signatory. Sri Lanka has also signed the Optional Protocol to the said Convention, under Section 5.2 of which undue delay in dealing with any inquiry against a person amounts to a violation of his human rights.
In the case of Sundaraarachchige Lalith Rajapakse v. Sri Lanka [CCPR/C/87/D/1250/2004 - 26 July 2006; CCPR/C/83/D/1250/2004], the United Nation’s Human Rights Committee held that failure to deal with his complaint expeditiously amounted to a violation of the Petitioner’s rights. Delay in that case at the time of the decision on this Communication was about three years. The United Nation’s Human Rights Committee further confirmed this in the final view expressed by it on the above-mentioned Communication on 5th September 2006.
The principle thus enunciated by the United Nation’s Human Rights Committee is of fundamental importance relating to the protection of persons. While it is the duty of the state to inquire into complaints against anyone including judges, it is the duty of the investigating and adjudicating authorities to conclude such inquiries within a reasonable time and particularly without undue delay.
This is particularly so when actions are being taken in the light of an inquiry relating to the increments and promotions of the affected persons, who in this case is a senior District Court Judge. It is the right of every citizen to have any allegations against them investigated without undue delay. If the complaint proves to be substantial and backed by evidence, the person should then be promptly prosecuted, and if the allegation is found to be fictitious and without any substance, the person should be promptly exonerated.
It is also the right of any citizen to be protected from false and malicious complaints, which can be very damaging. It is relevant here to consider that in this case, the victim of the malicious complaint is a District Court judge. The very nature of being a judge places him in a vulnerable position, as persons who are dissatisfied with his judgement are likely to take an antagonistic position him. Therefore, reasonable caution should be exercised in weighing such allegations and taking any actions based on them. In the case of The Hon. Attorney General v. M Suresh Gunasena and five others, [SC/SPL/LA/No 259/2012], the Supreme Court held that a preliminary inquiry could have disposed of any suspicion against the victim, and therefore further arrest and other actions that were taken were completely unreasonable. (The Views of the UN Human Rights Committee is attached.)
Judges have an enormous role in protecting the rule of law framework within a country. For this reason, it is also necessary to ensure their protection. This does not mean that allegations against judges should not be inquired into, but that no inquiry should be undertaken frivolously, and that any inquiry should be concluded within a reasonable period.
The Judicial Service Commission should therefore have taken steps to ensure whether the allegation against the said judge was justified, as there is reason to suspect that the complaint was frivolous and malicious. The Commission should have insisted that the investigation conducted by the Bribery Commission be concluded within a reasonable time, as undue delay is a basic violation of the International Covenant of Civil and Political Rights and its Protocols. Five years is clearly too long to conduct an inquiry, and is a violation of the rights of any individual, particularly when the individual happens to be a judge whose reputation is integral to the confidence the people place in the judiciary itself.
It appears in this case that the delay in concluding the inquiry and the actions to stop his increments and promotions amount to a persecution of the judge, rather than a legitimate inquiry with the intent of prosecution.
As a judge holding a position where his good name and reputation is part of his professional integrity, the affected District judge in this case has a right to expect that he be exonerated with due publicity and compensation for all the damage that has been done to him.
It is also essential to look into the role of the complainant in the case of malicious complaints and the role of the former Chief Justice Mohan Peiris, who attempted to force Mr. Somasinghe to resign while refusing to conduct any inquiry. Other judges have made such complaints in the past. If the practice of exerting pressure on judges to resign without any basis is prevalent within the Judicial Service Commission, it is a matter of serious public concern. Such a practice is detrimental to the rule of law and the independence of judges. The rule of law and the independence of judges are important parts of the foundation of the legal system of Sri Lanka.
Given the seriousness of all these matters, we respectfully request you to consider as a matter of your responsibility, to clear the name of Mr. Somasinghe and grant him all that was his due, including his right for promotion. We are of the view that in such matters the Judicial Service Commission owes a public apology to safeguard public confidence in the judiciary.
 Yours Sincerely,

Bijo Francis 
Executive Director 
17th February 2017


Wednesday, February 8, 2017

බිම දාගෙන ඉල ඇට කැඩෙන්න ගහලා, රෝහලටත් ගිහිල්ලා ගහයි.

ඉංගිරිය පොලීසියේ පහර දීමෙන් ඉල ඇට කැඞී රෝහල්ගත වූ පුද්ගලයකුට ඉංගිරිය රෝහල දින 02 ක් ප‍්‍රතිකාර නොකළ අතර, හොරණ රෝහලේ වාට්ටුව තුළදී, යලිත් පහර කෑමට ලක්ව ප‍්‍රතිකාර නොදී ටිකට් කපා ගෙදර යවා ඇත.

2017 ජනවාරි 17 දින මෙසේ ඉංගිරිය පොලීසියේ අමානුෂික ලෙස පහරකෑමට ලක්වූයේ 55 හැවිරිදි නිමල් නැමති දෙදරු පියෙකි.

කසිප්පු ඉල්ලමින් පහරදීමෙන් අනතුරුව ඉංගිරිය පොලිසියට ගෙන ගොස් බොරු නඩුවක් දමා ජනවාරි 25 දින උසාවියට ඉදිරිපත් වන ලෙසට නියම කර, පොලිස් ඇප මත නිදහස් කර තිබේ. ඉන්පසු ඉංගිරිය රජයේ රෝහලට ගොස් පොලීසියෙන් පහරදුන් බව ප‍්‍රකාශ කර ප‍්‍රතිකාර ඉල්ලා තිබේ. 

දින 02 ක් රෝහලේ නවත්වාගෙන සිටිය ද කිසිදු ප‍්‍රතිකාරයක් ලබාදී නැත. ඉන්පසු ටිකට් කපාගෙන හොරණ මූලික රෝහලට ඇතු`ඵ විය.

එහිදී ද තමාට පොලීසියෙන් පහරදුන් බව පවසා ඇත. රෝහලේ 01 වාට්ටුවට ඇතුළත් කිරීමෙන් පසුව ඉංගිරිය පොලීසියෙන් පැමිණි පොලිස්කාරයෙකු නැවත පහරදී, එ් අවස්ථාවේ වාට්ටුවේ සිටි වෛද්‍යවරයා අසලට ගොස් ඔහු සමග සතුටු සාමීචියේ යෙදී ඇත. පහරදි ඇත්තේ උඹ පොලිසියට විරුද්ධව නඩු කියන්න හදනවා දැයි අසමින්ය.

පසුදින ප‍්‍රතිකාර ලබා නොදී, අධිකරණ වෛද්‍යවරයාට ඉදිරිපත් නොකර, ටිකට් කපා ගෙදර යැවීමට 01 වට්ටුවේ වෛද්‍යවරුන් පියවර ගෙන තිබේ. අඩුම වශයෙන් රෝග විනිශචය තුණ්ඩුව වත් දි නැත.

දැඩි ශරිර වේදනාව ඉවසා ගැනීමට නොහැකිවු විට, ඉංගිරිය නගරයේ පුද්ගලික ඩිස්පැන්සරියට ගොස් බෙහෙත් ඉල්ලා තිබේ. ඔහු පරීක්ෂා කළ එම ඩිස්පැන්සරියේ වෛද්‍යවරයා, රෝගී තත්ත්වය අනුව තමාට ප‍්‍රතිකාර කළ නොහැකි බව පවසා, ලිපියක් දී නැවත හොරණ මූලික රෝහල වෙත යවා තිබේ. 

එ් අවස්ථාවේ ඔහු ඇතුළත් කර ඇත්තේ හොරණ රොහලේ 15 වන වාට්ටුවටය. එහිදී ඔහුව නිසි පරීක්ෂාවට ලක්කොට දින 04 ක් රඳවාගෙන ප‍්‍රතිකාර කොට, අධිකරණ වෛද්‍යවරයා හමුවට පත්කොට, රෝහලින් පිටත් කොට ඇත. එම වාට්ටුවෙන් නිකුත් කළ රෝග විනිශ්චය තුණ්ඩුවට අනුව, තැලූම්වලට අමතරව, ඉල ඇට දෙකක් පුපුරා ඇත.

ඉන්පසුවද  සුව නොවීම නිසාත් පහරදීම නිසා මුහුණ, ඇස් හා කකුල් දැඩි ලෙස ඉදිමීම නිසා නැවත රෝහල්ගතවීමට සිදුවිය.

මේ පිළිබඳව ඔහු ලිඛිතව, පොලිස්පති හා මානව හිමිකම් කොමිෂමට පැමිණිලි කර ඇත.

දැනට අනුගමනය කරන පිළිවෙත අනුව හම පැමිණිල්ල පොලිස්පති පූජිත ජයසුන්දර විසින්, ක`ඵතර නියෝජ්‍ය පොලිස්පතිට එවනු නිසැකය. ඔහු එය ප‍්‍රදේශයේ ඉංගිරිය පොලිසිය බාර සහකාර පොලිස් අධිකාරිට එවනු ඇත. ඉන් පසු පොලිස්පති විසින් පහර දීමක් හෝ බොරු නඩු දැමිමක් අනාවරණය නොවු බවට සඳහන් අසත්‍ය හා නිවට වාර්තාවක් සකස්කර, මෙම අපරාධය යට ගසනු ඇත.

යහපාලනය තුළ එසේ නොවනු ඇතැයි අපේක්ෂාව වුවත් පොලීසිය බාර අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ යටතේ සුවන්නේ එයයි.

දින 20කට පසුව, එනම් 2017.02.06 දින ලබාගත් මොහුගේ ඡුායාරූප, පහරදීමේ කෲරත්වය හා තිව්ර බව පැහැදිළි කරයි.
   




Saturday, January 28, 2017

Collapse of Rule of Law in Srilank


Round table discussion with Civil Society activists held in Janasansdaya on 28th January 2017. Mr. basil fernando led the discussion. Former District court judge Mr. Somasinghe, Mr. Janaka Amerewsinghe AAL, Ms. Niluka de Silva AAL and several lawyers, state employees, civil society members and several victims who recently won cases against police brutes.










Thursday, January 26, 2017

පොලිස් අපරාධ කරුවන්ව ආරක්ෂා කිරීම යහපාලනයද?


මේ අගමැතිගෙන්, පොලිස්පතිගෙන් හා ජාතික පොලිස් කොමිෂන් සභාවෙන් අසන ප‍්‍රශ්නයයි.  
යහපාලනයක්, එනම් නීතියේ ආධිපත්‍යය රැුකීමක්, මහජන මිත‍්‍රශීලි, දුෂණයෙන් තොර, අභිමානවත් පොලීසියක් ශ‍්‍රී ලංකාව තුළ ගොඩනැගීමට ඉතා සු`ඵ හෝ අපේක්ෂාවක් තිබෙනවා නම්, අපරාධ වලට වැරදිකරුවන් වු, මුලික අයිතිවාසිකම් කඩකළ, බොරු සාක්ෂි දුන් දුෂිත පොලිස් නිලධාරින් ව ආරක්ෂා කරිමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.

මෙම මස, එනම් 2017.01.19 දින ප‍්‍රකාශයට පත් කරන ලද අංක SC/FR 608/2008 මුලික අයිතිවාසිකම් නඩුවේ තීන්දුව ප‍්‍රකාර, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 11 වන සහ 13 (2) ව්‍යවස්ථාවන් උල්ලංඝණය කළ   මොරටුව පොලිස් ස්ථානයේ සේවය කළ, පො.ප. අංගගේ දමිත චන්දිමාල් පෙරේරා (1 වන වගඋත්තරකරු) සහ  පො.කො. කාවින්ද (2 වන වගඋත්තරකරු) යන දෙදෙනාට එරෙහිව විනය පියවර ගෙන දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහය හා වධහිංසා පනත යටතේ නඩු පැවරීම කළ යුතුය.

2008 ජූලි 05 වන දින ඉහත නම් සඳහන් පොලිස් නිලධාරීන් දෙදෙනා වන පො.ප. අංගගේ දමිත චන්දිමාල් සහ  පො.කො. කාවින්ද ත‍්‍රීරෝද රථයකින් පැමිණ මෙම නඩුවේ පෙත්සම්කරුූ, පෙදරේරුවකු වු සරත් කුමාර නයිඩෝස් ව අත්අඩංගුවට ගෙන දින 07 ක් පුරා නීති විරෝධීව රඳවාගෙන වධහිංසා පමුණුවා 2008 ජූලි 12 වන දින මොරටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරණු ලැබීය.


සරත් කුමාර නයිඩෝස් ට විරුද්ධවත (අ)නිවසක් බිඳ කරන ලද සොරකම් කිරීමකට නඩුවක් - නඩු අංක 89984, (ආ) රන් මාලයක් මංකොල්ල කන ලද බවට නඩුවක්, නඩු අංක අංක 89084 සහ (ඇ) කුඩු නඩුවක් - අංක 90215 යටතේත වශයෙන් නඩු තුනක් පවරණු ලැබීය.


හෙරොයින් මිළි ග‍්‍රැම් 2300ක් (ග‍්‍රෑම් 2.3ක්) අඩංගු කුඩු පැකට් 02ක් ළඟ තබා ගත් බවට වන අංක 90215 ‘‘කුඩු නඩුවට’’, සරත් කුමාර නයිඩෝස්ව රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කරණු ලැබීය. මෙය පොලීසියේ භාෂාවෙන් ‘‘හයිකෝට්’’ නඩුවකි. මහේස්ත‍්‍රාත්ට ඇප ලබාදිය               නොහැක. ඇප දිය හැක්කේ මහාධිකරණයට පමණි. 

ඇප ලබාගන්නා තෙක් වසර 1 1/2 ක් රක්ෂිත බන්ධනාගාරගතව සිටීමට ඔහුට සිදු විය. ඇප ලබාදීම අදාල තීන්දු ප‍්‍රකාශන මගින් මහාධිකරණය මෙය ව්‍යාජ නඩුවක් බව පිළිගෙන එ් පිළිබඳව සටහනක් ද යොදනු ලැබීය. එහි මෙසේ සඳහන් වේ.

 ‘‘ නි යෝ ග  ය.
2008.07.12 දින හෙරොයින් මිලිග‍්‍රෑම් 2300 ක් ළඟ තබා ගත්තේ යයි චෝදනා නගමින් පෙත්සමේ නම සඳහන් සරත් කුමාර නයිඩෝස් නම් සැකකරු මොරටුව පොලීසිය මගින් අත්අඩංගුවට ගත් බවට කරුණු දක්වයි. එම සැකකරු 2008.07.13 දින මොරටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් අනතුරුව මේ දක්වා රක්ෂිත බන්ධනාගාරයේ පසුවන බැවින් පෙත්සමේ සඳහන් කරුනු මත ඔහුට ඇප ලබාදෙන ලෙසට ඉල්ලා සිටිමින් මෙම ඇප ඉල්ලීම ඉදිරිපත් කර ඇත.

2009.11.06 දින මෙම ඇප ඉල්ලීම පිළිබඳ විමසීමට ගත් අවස්ථාවේදී දෙපාර්ශවය වෙනුවෙන් දක්වන ලද කරුණු පිළිබඳව සැළකිල්ලට ලක් කළෙමි.

පෙත්සම්කාරිය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි උගත් නීතිඥ මහතා දීර්ඝ වශයෙන් ඇප ලබාගැනීම සඳහා කරුණු දක්වා ඇත. ඔහුගේ ස්ථාවරය වී ඇත්තේ සැකකරුට විරුද්ධව අසත්‍ය චෝදනාවන් පොලීසිය විසින් ගොනු කර ඇති බවයි. සැකකරු අත්අඩංගුවට ගත්තා යැයි කියනු ලබන දින වන විට සැකකරු වෙනත් වරදක් සඳහා 2008.07.05 දින මොරටුව පොලිස් නිධාරීන් විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන 2088.07.13 දින මොරටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන තෙක් ඔහු මොරටුව පොලීසියේ රඳවාගෙන සිටි බවයි. එ් බව සනාථ කිරීම සඳහා ලේඛණ කිහිපයක්ම අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර ඇත. සැකකරු එදින සිට පොලිස් ස්ථානයේ සිටි බවට සනාථ කරන දිව්රුම් ප‍්‍රකාශ කිහිපයක්ම අධිකරණය වෙත ඉදිරිපත් කර ඇත. විශේෂයෙන්ම නිලූකා ද සිල්වා නම් නීතිඥවරියක් ද 2008.07.12 දින මෙම සැකකරු බැලීම සඳහා මොරටුව පොලීසියට ගිය බවත් එදින ඔහු පොලීසියේ රඳවා සිටි බව දුටු බවට දිව්රුම් ප‍්‍රකාශයක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර ඇත. එකී දිව්රුම් ප‍්‍රකාශයේ සහතික පිටපතක් ‘එෆ්’ ලෙස ලකුණු කර පෙත්සම සමග ඉදිරිපත් කර ඇත. ඊට අමතරව පෙත්සම්කාරියගේ සහ තවත් කීප දෙනෙකුගේම දිව්රුම් ප‍්‍රකාශ අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර ඇති බවට අවධානය යොමු කළ යුතුය. සැකකරු අත්අඩංගුවට ගැනීම සම්බන්ධයෙන් පොලීසියේ උසස් නිලධාරීන්ට සහ ශ‍්‍රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවටත්, ජාතික පොලිස් කොමිෂමටත් ලිඛිතව පැමිණිලි කර ඇති බවට ද පෙත්සම්කාරිය වෙනුවෙන් කරුණු දක්වා ඇත.

පෙත්සම්කාරිය වෙනුවෙන් නීතිඥ මහතා දක්වන ලද කරුණු පිළිබඳව සළකා බලා ඇප දීම සම්බන්ධයෙන් විරුද්ධ නොවන බව වගඋත්තරකරුවන් වෙනුවෙන් රජයේ අධිනීතිඥවරිය ද අධිකරණයට සැලකර ඇත.

මොරටුව පොලීසිය විසින් පවසා ඇති දිනයන්හි සැකකරු අත්අඩංගුවට ගත්තාද, නැද්ද යන්න පිළිබඳ සම්පූර්ණ පරීක්ෂණයක් මේ අවස්ථාවේදී පැවැත්විය නොහැකි නමුත්, පෙත්සම සමග ඉදිරිපත් කර ඇති දිව්රුම් ප‍්‍රකාශ පිළිබඳවත්, අනෙකුත් ලේඛණපිළිබඳවත් අවධානය යොමු කිරීමේදී බොහෝ දුරට පෙත්සම්කාරිය වෙනුවෙන් දන්වන ලද කරුණු පිළිබඳව බැලූ බැල්මට අධිකරණයට සෑහීමකට පත්විය හැකිය. එ් අනුව පහත සඳහන් කොන්දේසි මත සැකකරුට ඇප නියම කරමි.’’

මහේස්ත‍්‍රාත් උසාවියේ පවරන එකී නඩු අතරින් අංක 89084, රන්මාල මංකොල්ල කෑම නඩුව - පොලීසිය විසින් ඉල්ලා අස්කර ගන්නා ලදි.   


දීර්ඝ නඩු විභාගයකින් පසුව, නිවසක් බිඳ කරන ලද සොරකම් කිරීම යන චෝදනාව යටතේ වු අංක 89984 නඩුවෙන් සරත් කුමාර නයිඩෝස් ව නිෙදාස් කොට නිදහස් කරණු ලැබීය.


මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයට ‘‘කුඩු’’ මිළි ග‍්‍රැම් 2300ක් තිබු බවට සඳහන් කරමින්, ව්‍යාජ වාර්තාවක් අධිකරණයට සපයන ලද්දේ, සරත් කුමාර නයිඩෝස් ට මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයෙන් ඇප ලබා ගැනීම වැළැක්වීමට ය. මෙම ව්‍යාජ චෝදනා නඩුව පවරන ලද්දේ සරත් කුමාර නයිඩෝස් ගේ ඥතීන් මානව හිමිකම් කොමිෂම ට, මොහුගේ නීති වාරෝධි අත් අඩංගුවට ගැනීම, රඳවා තබා ගැනීම හා වධදීම ගැන මානව හිමිකම් කොමිෂමට පැමිණිලි කිරිම ට පළිගැනීම සඳහාය. 


කෙසේවෙතත්, 2010. 02. 23 දාතමින් යුත් අංක 90215 දරන, කුඩු නඩුවට අදාල රස පරික්ෂකගේ වාර්තාවට අනුව, එක් පැකට්ටුවක තිබී ඇත්තේ හෙරොයින් මිළි ග‍්‍රැම් 80ක් (ග‍්‍රැම් 0.080ක්) හා මෝෆින් මිළි ග‍්‍රැම් 14ක් (ග‍්‍රැම් 0.014ක්) පමණි. අනෙක් පැකට්ටුවේ තිබී ඇත්තේ හෙරොයින් තැවරුණු කුඩා කඩදාසි කැබලිය. රස පරික්ෂක වාර්තාව අනුව කුඩු නඩුව ‘‘හයිකෝට්’’ එකක් නොවීය.

           අත්අඩංගුවට ගන්නා පුද්ගලයන් ගෙන් පළිගැනීමට, තෙවන පාර්ශවයක් සතුටු කිරිමට
           විශේෂයෙන් තම නොහැකියාවන් වසන් කිරීමට, යටපත් කරගැනීමට හා තම නරුම හා
           පරපීඩක ආසාවන් තෘප්තිමත් කර ගැනීමට පොලිස්කාරයින් ගේ මෙවන් ක‍්‍රියාවන් 
           සුලබය. ඉහළ නිලධාරින් ගේ පූර්ණ සහය හා ආවරණය ඇතිව සිදුවේ.


දීර්ඝ නඩු විභාගයකින් අනතුරුව  මෙම නඩුවෙන් ද සරත් කුමාර නයිඩෝස් නිෙදාස් කොට නිදහස් කරන ලදි. මෙම නඩු විභාගයේදි පො.ප. අංගගේ දමිත චන්දිමාල් පෙරේරා බොරු සාක්ෂි දුන් බවට ඔප්පු විය, 


සරත් කුමාර නයිඩෝස් ව නීති විරෝධීව රඳවා තබාගැනීම හා වධහිංසා පැමිණවීම පිළිබඳව ඔහුගේ බිරිඳ පී.ඞී. ශිරාණි මහත්මිය විසින් කරන ලද පැමිණිල්ල පිළිබඳව පරීක්ෂණ කළ බව ප‍්‍රකාශ කරන එවකට සහකාර පොලිස් අධිකාරී, බ.ප. දකුණ ජී. නිශාන්ත ද සොයිසා ඔහුගේ එ්.එස්.පී./ස/ඩබ්.පී.එස්./ ඕ.ඩබ්./589/10 හා 2010.07.23 ලිපියෙන් ඇයට දන්වා සිටින්නේ, තමා එ් පිළිබඳව කරන ලද පරීක්ෂණ වලදී  පො.ප. අංගගේ දමිත චන්දිමාල් පෙරේරා (1 වන වගඋත්තරකරු) ව්‍යාජ නඩු පැවරීමක් හෝ පහර දීමක් සිදුකර ඇති බවට කරුණු අනාවරණය නොවන බවයි. 

    මෙයින් පැහැදිළි වන්නේ මෙම සහකාර පොලිස් අධිකාරීවරයා කර ඇත්තේ බරපතල වංචාවක් බවයි. එසේ නැතිනම් මොහු ද මෙම නීති විරෝධී ක‍්‍රියාවට හවුල් කරුවකු බවය. 


මානව හිමිකම් කොමිෂම ට පැමිණිලි කිරිම හා මුලික අයිතිවාසිකම් නඩුව පැවරිම මත සරත් කුමාර නයිඩෝස් ට එරෙහිව ව්‍යාජ නඩු පැවරීම හා මෙම පොලිස් නිලධාරින් හැසිරුණු ආකාරය ද විවිධ අවස්ථාවලදී කරන ලද අයුතු බලපෑම්, අගමැතිගේ, පොලිස්පතිගේ හා ජාතික පොලිස් කොමිෂමේ අවධානය ට යොමුවිය යුතුය.


මෙම නඩුවේ තීන්දුව, 2017.01.19 දින අගවිනිසුරු කේ. සිරිපවන්, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු ජනාධිපති නීතිඥ ප‍්‍රියන්ත ජයවර්ධනගේ එකඟතාවය ඇතිව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු අනිල් ගුණරත්න මහතා විසින් ප‍්‍රකාශයට පත් කරන ලදි.


සරත් කුමාර නයිඩෝස් අත්අඩංගුවට ගෙන, අධිකරණයට ඉදිරිපත් නොකොට වධ දෙමින් රඳවා ගෙන සිටින විට, පවුලේ සාමාජිකයින් පමණක් නොව, ජනසංසදය හා ආසියානු මානව හිමිකම් කොමිෂම, පොලිස්පති, මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව, පොලිස් කොමිෂම වෙත දැණුම් දෙන ලදි. 

දින 07 ක් පුරා මොරටුව පොලීසියේ රඳවා ගෙන සිටි කාලය තුල විමර්ශන නිලධාරියෙකු මොරටුව පොලීසියට හෝ ඉන් පසුව වසර 1 1/2, මොහුව රඳවා සිටි වැලිකඩ රිමාන්ඞ් බන්ධනාගාරයට හෝ යවා විමර්ෂණ කිරීමට මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව පියවර ගත්තේ නැත. එ් හා අදාලව කරන ලද ඉල්ලීම් පිළිබඳ සටහන් අදාල ගොනුවලට ඇතුළත්ව නොකිරීමටද වග බලා ගන්නා ලදි. 


මෙම පොලිස් නිලධාරින් දෙදෙනා, එනම් නඩුවේ වගඋත්තර කරුවන් හා ඔවුන්ගේ නීතිඥවරුන්, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ මෙම මුලික අයිතිවාසිකම් නඩුව ඉවත් කර ගැනිම සඳහා කරන ලද බලපෑම් සියල්ල අසාර්ථක විය. ඉන් අනතුරුව මෙම වගඋත්තර කරුවන්ගේ නීතිඥවරුන්ගේ උත්සහය වූයේ මානව හිමිකම් කොමිෂමට ඉදිරිපත් කරන ලද පැමිණිල්ල පදනම් කරගෙන විරෝධතා මතු කිරීමටය. එම විරෝධතා මත, පැමිණිල්ල සම්බන්ධයෙන් මානව හිමිකම් කොමිෂමෙන් විමසීමට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය පියවර ගන්නා ලදි. 

වසර අටක් ගතව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නඩුව විභාගයට ගන්නා විට, මානව හිමිකම් කොමිෂම් සභ ගොනුව වසා, ඉවත් කර දැමීමට පියවර ගෙන තිබින. වගඋත්තරකාර පොලිස් නිලධාරින්ගේ ජේ්‍යෂ්ඨ නීතිඥ සාලිය පීරිස් මහතා, මෙම අවස්ථාව එන විට මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවේ කොමසාරිස් වරයෙකු වශයෙන් පත්ව සිටින ලදි.

මෙම පසුබිම යටතේ, මානව හිමිකම් කොමිෂමට කරන ලද පැමිණිල්ල පිළබඳව කාරණය සම්බන්ධයෙන් හඹා නොයන බව වගඋත්තර කරුවන් ගේ නීතිඥ අධිකරණයට දැනුම් දෙන ලදි.

මොරටුව පොලිසිය විසින් වධ දෙමින්, නීති විරෝධීව රඳවා ගෙන සිටි කාලය තුළ පවුලේ සාමාජිකයන්ගේ ඉල්ලිම මත මොරටුවේ නීතිඥ ෂර්මිලා මිය දෙවරක් ද, ක`ඵතර නීතිඥ නිලූකා ද සිල්වා මහත්මිය වරක් ද මොරටුව පොලීසියට ගොස් සරත් කුමාර නයිඩෝස් බැහැ දකිනු ලැබීය. 

මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ නඩු විභාගයේදි සහ ශ්‍රේෂඨාධිකරණ නඩු විභාගයේදී දෙවරක් මුදල් ගෙන මොරටුව පොලීසියට ගොස් සරත් කුමාර නයිඩෝස්ව බැහැ දුටු නීතිඥ ෂර්මිලා මිය, එ් බව සාක්කියක් දීමට හෝ දිව්රුම් ප‍්‍රකාශයක් දීමට ඉදිරිපත්වීම ප‍්‍රතික්ෂේප කරන ලදි. 

නීතිඥ නිලූකා මහත්මිය, මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ නඩු විභාගයේ දී එම බැහැ දැකීම ගැන සාක්කියක් දුන් අතර, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ නඩු විභාගයේදි එම බැහැ දැකීම දිව්රුම් ප‍්‍රකාශයක් මගින් තහවුරු කිරිමට ද පියවර ගත්තේය.  

සරත් කුමාර නයිඩෝස් ගේ මුලික අයිතිවාසිකම් කඩ කළ බවට වන නිගමනයට තමන්ට එළඹීමට පහසු වූයේ, මොහුට විරුද්ධව මොරටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ පැවති නඩු වලදී, ඔහුව නිෙදාස් කර නිදහස් කරමින් ලබාදෙන ලද නඩු තීන්දු බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ප‍්‍රකාශ කර සිටී. එම තීන්දුවල උද්ධෘතයන් ද ඇතුළත් කර තිබේ. 

‘‘පොලිස් පරීක්ෂක දමිත පෙරේරාගේ සාක්ෂිය, මෙම නඩුවේදී චූදිතට එරෙහිව ඇති චෝදනා සම්බන්ධයෙන් සලකා බැලිය යුතුව තිබුණද ඔහුගේ බලය අයුතු ලෙස පාවිච්චි කරමින් කටයුතු කර ඇති බව ඉතා පැහැදිළිය. එසේම ඔහු අධිකරණය ඉදිරියේ අසත්‍ය සාක්ෂි දී ඇති බව ඔහු විසින්ම පිළිගෙන ඇත. එසේම ඔහු හරස් ප‍්‍රශ්නවලට උත්තර දෙමින් මෙම විත්තිකරුගේ සාක්කුවේ තිබී හෙරොයින් මත්ද්‍රව්‍ය පැකට් 23 ක් සොයාගත් බවට අසත්‍ය සාක්ෂියක් දී ඇත. එ් ආකාරයට අසත්‍ය සාක්ෂියක් දී ඇති බව නිගමනය කළ හැක්කේ එ් බව මෙම නඩුවට අදාල අපරාධය සම්බන්ධයෙන් දෙවන අවස්ථාවේදී තොරතුරු ඉදිරිපත් කළ බී වාර්තාවේ එ් බව සඳහන් නොවීම තුළින්ය. එසේම එම චෝදනා ප‍්‍රතික්ෂේප කරමින් විත්තිකරු ඉතා පැහැදිළි සාක්ෂි දී ඇත. ඔහු අධිකරණය ඉදිරියේ හරස් ප‍්‍රශ්නවලට භාජනය වෙමින් දිව්රුම් පිට පැහැදිළිව පවසා ඇත්තේ දමිත් පෙරේරා යන පොලිස් නිලධාරියා ද්වේශ සහගතව ඔහුට නඩු පවරා ඇති බවය. එහෙත් සාක්කුවේ තිබී කිසිදු නඩු භාණ්ඩයක් සොයා නොගත් බවත් හෙරොයින් පැකට් 23 ම ඔහු සන්තකයේ නොතිබුණ බව ඔහු සාක්ෂි දී ඇත. එසේම විත්තිකරු අත්අඩංගුවට ගත්තේ 2008.07.05 වන දින බවත් 2008.07.13 වන දින එනම් ඉරිදා දිනක විත්තිකරුව විනිසුරු වෙත ඉදිරිපත් කළ බවත් ඔහු අධිකරණයේදී දී ඇති සාක්ෂි සත්‍ය සාක්ෂි ලෙස සැලකිය හැකිය. එය තහවුරු වන්නේ පොලීසිය විසින් තොරතුරු වාර්තා කිරීමේදී විත්තිකරු අත්අඩංගුවට ගත්තේ ස්ථානයේදී හෝ කුමන දිනයේදී ද යන්න අධිකරණයට වාර්තා නොකිරීම තුළින්ය. එයින් නිගමනය කළ හැක්කේ මෙම නඩුවේ පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් සාක්ෂි දුන් මෙම නඩුවේ අපරාධ සම්බන්දයෙන් පරීක්ෂණයබසිදුකළ යැයි කියන දමිති පෙරේරා යන පොලිස් නිලධාරියා නීති විරෝධී ලෙස විත්තිකරු 2008 .07.05 වන දින සිට 2008.07.13 වන දින දක්වා පොලිස් සිර මැදිරියේ රඳවා ගෙන එදින පූර්වගාමී විනිසුරුතුමා වෙත ඉදිරිපත් කර ඇති බවය. ’’

මෙහිදී සරත් කුමාර නයිඩෝස්ට එරෙහිව මොරටුව මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ පැවැති සිය`ඵ ම නඩුවලට පෙනී සිටි නීතිඥ ජානක අමරසිංහ මහතාගේ උත්සාහය මත හෙළිකර ගන්නා ලද සත්‍යය කරුණු මත ඔහුගේ නිර්දෝශීභාවය තහවුරු කරමින් තීන්දු ප‍්‍රකාශ වූ බව අවිවාදාත්මකය. මෙම නඩු විභාග වූයේ එවක මොරටුව දිසා විනිසුරු බී.ආර්. සෝමසිංහ මහතා ඉදිරියේය.

සරත් කුමාර නයිඩෝස් වෙනුවෙන් මුලික අයිතිවාසිකම් නඩුව ගොනු කිරීම හා ආරම්භක අවස්ථාවේ නීතිඥ ශාමේන් ගුණරත්න මිය පෙනී සිටි අතර, ඉන් අනතුරුව නීතිඥ අර්මිසා ටීගල් මෙනවිය ද පෙනී සිටියේය. 

පොලිස් නිලධාරීන් වන පො.ප. අංගගේ දමිත චන්දිමාල් පෙරේරා හා පො.කො. කාවින්ද වෙනුවෙන් මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවේ කොමසාරිස් ධූරයට පත්වන තෙක් ජේ්‍යෂ්ඨ නීතිඥ සාලිය පීරිස් මහතා ද, ඉන් අනතුරුව නීතිඥ අෂික දේවේන්ද්‍ර මහතා ද පෙනී සිටින ලදි.

පොලිස්පති හා නීතිපති වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ අෂික දේවේන්ද්‍ර සහ ජේ්‍යෂ්ඨ රජයේ නීතිඥ මාධව තෙන්නකෝන් ය.

ශ‍්‍රී ලංකා පොලීසිය, සිය ‘‘බලය’’ උපයෝගීි කරගෙන සිදුකරන අපරාධ, ආයතන ගතවූවක් මිස නරක පොලිස්කාරයින් ගේ නරක වැඩ නොවේ. එ් බව පැහැදිලි වන්නේ පහළ නිලධාරින් කරන අපරාධ, නීති විරෝධී ක‍්‍රියාවන්, දුෂණ ඉහළ නිලධාරින් ගේ ආවරණය හා ආශිර්වාදය යටතේ සිදුවන බැවිනි. එම අපරාධ ඉහල නිලධාරින් වසන් කිරිමට ඉදිරිපත් වන්නේ හිරිකිතයකින් තොරවය. යුක්තිය උදෙසා වසර 08 ක් පුරා දිග්ගැසුනු මෙම නඩුව එයට කදිම නිදසුනකි. මෙය අහඹුවක් නොවේ. 

මෙම කාල පරිච්ෙඡ්දය තුළ, විශේෂයෙන් සරත් කුමාර නයිඩෝස් රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගතව සිටි වසර 1 1/2 තුළ ඔහු ගේ බිරිඳ ශිරාණි ඥාතීන්, අසල්වැසියන් එ්කරාශි කරගෙන ගොඩ නගන ලද ‘‘සරත් කුමාර නයිඩෝස් සහයෝගිතා කමිටුව’’ ක‍්‍රියාකාරීව ඇයව බල ගන්වමින් ලබා දෙන ලද සහය, අයුතු බලපෑම් වලට යට නොවී සිටිමට මහත් රුකුලක් වූ බව නිසැකය. 

2017.01.19 දින ප‍්‍රකාශයට පත් කරන ලද අංක SC/FR 608/2008 මුලික අයිතිවාසිකම් නඩුවේ තීන්දුව ට අනුව, ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 11වන සහ 13(2) ව්‍යවස්ථාවන් උල්ලංඝණය කළ මොරටවු පොලිස් ස්ථානයේ සේවය කළ, පො.ප. අංගගේ දමිත චන්දිමාල් පෙරේරා (1 වන වගඋත්තරකරු) සහ  පො.කො. කාවින්ද (2 වන වගඋත්තරකරු) යන දෙදෙනා තනි තනිව සහ රජය සති හතරක් තුළ රුපියල් ලක්ෂය බැගිින් රුපියල් ලක්ෂ තුනක් සරත් කුමාර නයිඩෝස්ට ගෙවිය යුතුය.

ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝණය කිරීම පොලීසියට සු`ඵ කරුණකි. එ් බව ඔවුන් මාධ්‍යයට මෙන්ම, ප‍්‍රසිද්ධ සම්මන්ත‍්‍රණවලද, පුද්ගලිකව ද කරන ප‍්‍රකාශවලින් පැහැදිළිය.

අපරාධවලට වැරදිකරුවන් වූ, මුලික අයිතිවාසිකම් කඩකළ, බොරු සාක්ෂි දුන්, බොරු නඩු දැමු, පො.ප. අංගගේ දමිත චන්දිමාල් පෙරේරා (1 වන වගඋත්තරකරු) සහ  පො.කො. කාවින්ද (2 වන වගඋත්තරකරු) යන දෙදෙනාට සහ මොවුන් දෙදෙනාව ආරක්ෂා කිරිම ස`දහා ව්‍යාජ වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කළ සහකාර පොලිස් අධිකාරි ජී. නිශාන්ත ද සොයිසා යන දුෂිත පොලිස් නිලධාරින් ව ආරක්ෂා කිරිමෙන් වැළකී, ඔවුන්ට එරෙහිව විනය පියවර ගෙන දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහය හා වධහිංසා පනත යටතේ නඩු පැවරීම කළ යුතුය. එය පොලීසිය බාර වත්මන් අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහගේ, පොලිස්පතිගේ හා ජාතික පොලිස් කොමිෂමේ වගකීමකි. 
  
එම වගකීම ඉටු කිරිම සඳහා ඔවුන්ට බලකර සිටීම සිවිල් සමාජයේ වගකීම වේ.

Link:- SC/FR 608/208 
http://www.janasansadaya.org/page.php?id=622&lang=en

ජනසංසදය
2017.01.26

Tuesday, January 17, 2017

විදුහල්පති ගුරුවරු තිදෙනෙක් එක්ව 12 හැවරිදි දැරියක් දුෂණය කරයි.


මානසික දුබල තාවයකින් පසුවන මෙම දැරියව දුෂණය කර ඇත්තේ විදුහලේ වහලය මතය. දැරියගේ මව එම විදුහලේ උගන්වන ගුරුවරියක් වන අතර ඇය එම අවස්ථාවේ උගන්වමින් සිටඇත.
නැගෙනහිර ඉන්දියාවේ බිහාර් ප‍්‍රාන්තායේ රජයේ පාසලක මෙම අපරාධය සිදුව තිබේ. 
සිද්ධියේන් පසුව බරපතල ලෙෂ රුධිර වාහනයට ලක්වු දැරියව පැට්නා කගරයේ වෛද්‍ය පීඨයට අයත් රෝහලට ගෙන යෑමට සිදුව ඇත්තේ දුම්රියෙනි.
ළමුන් හා ස්ත‍්‍රීන් රංචු ගැසි ¥ෂණය කිරිම හා ලිංගික අතවරයන්ට භාජනය වීම පිළිබඳව නීතිය ක‍්‍රියාත්මක වීම සම්බන්ධයෙන් පවතින මන්දගාමි භාවය නැති කිරිමට මෙතෙක් පියවර ගෙන නැති බව මෙම සිදුවිමේදි ද පෙන්නුම් කර තිබේ.

ලිංගික අතර වලට විරුද්ධවු කාන්කාවකට පහර  video ව

නඩුවෙන් පොලිසිය පැරදවූ මත්පැන් ජාවාරම්කරුට සගයන්ගෙන් .පාටියක්‌.විජයසිරි විද්‍යාසේකර - කළුතර සමූහ


සුරාබදු ආඥා පනත යටතේ නීති විරෝධී මත්පැන් හා රා ළඟ තබා ගැනීමේ සිද්ධීන් පිළිබඳ අධිකරණය හමුවේ නඩු පැවරීමට පොලිසියට බලයක්‌ නැතැයි මහාධිකරණය හමුවේ නඩුවක්‌ පවරා ජයග්‍රහණය කළ හොර මත්පැන් ව්‍යාපාරිකයාට නීති විරෝධී මත්පැන් පෙරන්නන් විසින් සාදයක්‌ පවත්වා උපහාර දක්‌වා ඇතැයි පොලිසිය පවසයිග

මෙම සාදය පවත්වන බව පොලිසියට ද දන්වා බේරුවල පොලිස්‌ වසමේ නිවසක මෙම සාදය පවත්වා ඇතැයි පොලිසිය සඳහන් කරයිග

නීති විරෝධී මත්පැන් හා රා වැටලීමට පොලිසියට බලයක්‌ ඇතත් නඩු පැවරීමට සුරාබදු ආඥා පනතේ 52 :ආ* 46 47 හා 50 වගන්ති අනුව බලයක්‌ නැතැයි ද එම බලය ඇත්තේ සුරාබදු නිලධාරින්ට බව ද නඩු තීන්දුවකින් ප්‍රකාශයට පත්කර ඇතැයි ද පොලිසිය

Sunday, January 15, 2017

පරපීඩාකාමි පාතාලයෙකුගේ දරුවෙකු ලොවට බිහි කරනවද? දුෂණයට ලක්වු මවකගේ ප‍්‍රශ්ණය.


උපන් ගම කුලියාපිටිය. අ.පො.ස.(සා.පෙළ) විභාගයෙන් සමත්. විෂයන් 8- සම්මාන 4 යි. අසමත්ව ඇත්තේ නැටුම්.

2013 වසරේදී සිය පෙම්වතා  සමග යුග දිවියට පිවිසෙන ලදි. ඔහුට වයස අවු:24යි. ඇයට වයස අවුරුදු 17 කි. ඇය සිය සැම්යා ගේ ගමේ පදිංචියට යන ලදි. එ් ඇඹීලිපිටයේ. දරු උපතින් පසුව, වයස අවු: 18 සම්පූර්ණ වූ විට, විවාහය ලියා පදිංචි කිරීමට පියවර ගනු ලැබීය. එ් 2014 දි.
සැමියා ගේ රැුකියාව වෙළඳාම. දුර බැහැර වෙළඳාම් කටයුතු වල නිරතවන ඔහු දින දෙක තුනකට වරක් ගෙදර පැමිණෙයි.

‘ආම් ඇබ්සන්ට්’, ‘‘හැන්ඩි සුදා’’ -  රාජපක්ෂ රෙජිමේනුතුවේ  ”රණවිරුවෙකි”. චණ්ඩි මල්ලි ගේ සගයෙකි. ඇඹීලිපිටිය ප‍්‍රදේශයේ චන්ඩි මල්ලි ගැන අසා නොමැති කෙනෙක් මේ දේශයේ සිටිය නොහැක. මහින්ද රාජපක්ෂ ගේ බලයෙන් පිදුම් ලැබූවෙක් වු ‘‘හැන්ඩි සුදා’’ ද අඳින්නේ සුදුය. ඔහු ද පිවිතුරු බවේ, සිල්වත් බවේ සංකේතයකි.  

හැන්ඩි සුදා ළඟ නොමැති ගිණි අවියක් නොමැත. එහෙත් ඔහු මිනිසුන් මරන්නට යොදා ගන්නේ කඩුවයි. හැන්ඩි සුදා ගේ කඩු පහරවලින් කපා කොටා මරන ලද ප‍්‍රදේශයෙ අයෙකුගේ මරණය අදටත් පොලිස් පොතට අනුව නොවිසඳුන අපරාධයක්ල?ු.

දරුවාට මාස 3ක් ගතවූවා පමණි, 2014 ජූනි මස සැමියා නොමැති රැුයකදී, හැන්ඩි සුදා, ගෙට කඩා වැදී ඇයව දුෂණය කළේය. හෙළි කලොත් තෙමසක් වයසැති දරුවා ගේ ගෙල කපා මරා දමන බවට තර්ජණය කළේ දරුවාගේ ගෙලට පිහිය තබාය.

පිට ගම්කාරියක්වු ඈ, සිද්ධිය සැමියාටවත් කිව්වේ නැත. එ් දරුවාගේ හා සැමියාගේ ජීවිත ගැන බියටය. පළමු දිනයෙන් සෑහීමකට පත් නොවූ හැන්ඩි සුදා - සැමියා වෙළඳාමේ යන දින බලා ගෙට රිංගා දුෂණය කිරීමට පෙළඹීන. ඇයට සැමියාට නොකියා ඉන්නට බැරිවිය.

ඔවුන් පොලිසියට ගියේ අපරාධය ගැන පැමිණිලි කිරීමටය. හැන්ඩි සුදාට එරෙහිව පැමිණිලි බාර ගැනීමට පොලිසියට බැරි විය. එ් රාජපක්ෂ පවුලේ කෙනෙකුට එරෙහි දුෂණ චෝදනාවක් ලෙසට සැලකූ නිසා විය හැකිය. 

හැන්ඩි සුදා - දිගින් දිගටම ඇයව දුෂණය කිරීමට උත්සාහ ගති. සැමියාට රැුකියාව කරන්නට ඉඩක් නැත. ඔහුට සිදුවුයේ ආරක්ෂාව සලසන්නට ය. එ් අතර හැන්ඩි සුදා සැමියාටත්, ඔහුගේ මල්ලිටත් කඩුවෙන් කොටා බරපතල තුවාල සිදු කළේය.

පොලිසියට කරගත හැකි කිසිවක් නොවීය- රාජපක්ෂ රෙජිමය තුල. ඇයට කළ හැකිවුයේ ඇඹිලිපටිිය හැර යෑමය. ඈ සිය මව වෙත පැමිණියේය. ආර්ථික දුෂ්කරතා වලින් පිඩාවට පත්ව, තවදුරටත් අසරණ ව සිටි ඇ ගේ පිහිටට පැමිණි යෙහෙළියක ගේ ඇරයුමෙන් බිස්කට් කම්හලේ රැුකියාවකට පැමිණියේය.

එයද කරගන්නට වැඩි කලක් හැන්ඩි සුදා ඉඩ දුන්නේ නැත. හැන්ඩි සුදා කොළඹ පැමිණ ඇයට තර්ජණය කරන්නට විය. දරුවාව සැමියාව මරා දමන බවට දිව්රන්නට විය.

පොලිසියට ගියද වැඩක් නොවන බවට වන නිගමයෙ  සිටි ඇය - මිය යෑම වඩා හොඳ යයි සිතා හැන්ඩි සුදා ගේ යෝජනාවට එකඟ විය. හැන්ඩි සුදා රත්මලානේ කාමරයක් ගෙන ඇය එහි නවත්වන ලදි. වරින් වර පැමිණ හැන්ඩි සුදා ඇයට වධ දෙන ලදි. උග‍්‍ර විකෘති කාමාශාවෙන් පෙලෙන්නෙකු වූ ඔහුගේ පීඩාවන් තවදුරටත් ඉවසන්නට බැරි විය.

ඇය ගැබ් ගත්තේ එ් අතරය. එ් බව හැන්ඩි සුදා ට කියන ලදි. එතැන් පටන් හැන්ඩි සුදා ගේ වධ දීම දෙගුණ තෙගුණ විය. දිනක් මහ මාර්ගයේ, හැන්ඩි සුදා පහරදෙන අයුරු කම්හලේ තම සගයින් දැක තිබින. ඔවුන් නිරාෂා වෙත පැමිණ, ‘ඇයි බං උඹ ඔය තිරිසනාට යටත් වෙලා ඉන්නේ’ කියා අසන ලදි.

එ් අවස්ථාවේ තමා මුහුණ දී සිටින තත්වය යහ`ඵ යෙහෙළියන්ට හෙළි කරන්නට ඇයට සිදුවිය. එ් කතාව අසා සිටි සගයෙක් ඈ වෙත පැමිණ, පිටට ගසා, උඹ වෙනුවෙන්  ඕනෑම දෙයක් කරන්න සුදානම් යයි කියා ඔහුගේ දුරකථන අංකය දෙන ලදි.

2016.11.01 වන දින, හැන්ඩි සුදා පැමිණ සුපුරුදු පරදි ඇයට වධ දුන්නේය. තවදුරටත් ජීවත්වනවාද?,  හැන්ඩි සුදා ව- මෙළොවින් තුරන් කරන වාද?  යන තීන්දුව ගැනීමට ඈ පෙළඹිණ. ඇයට සගයාව සිහිපත් වුනා. ඔහුට තමා මුහුණ දී සිටින අලූත් තත්වය විස්තර කරන ලදි. 

2016.11.05 රාත‍්‍රියේ වධදි සිය විකෘති ආශාවන් හීන කරගත් හැන්ඩි සුදා, නින්දට පෙර බොන කිරි වීදුරුව ඉල්ලා සිටි විට ඇය ලබාදී තිබුන ‘පෙති’ කිරිවලට එක්කොට හැන්ඩි සුදාට බොන්නට දෙන ලදි. හැන්ඩි සුදාට නින්ද යන්නට වැඩි වේලාවක් ගියේ නැහැ.

ඇය, ඊලඟ පියවර ගනු ලැබුවා.

ගෙල සිඳ මරා දැමීම් ගැන අදටත් මාධ්‍ය ඔස්සේ වාර්තා වේ. එ් මුස්ලිම් අනතවාදීන්, සිරියාවේ, ඉරාකයේ, ඇෆ්ගනිස්ථානයේ සිය ප‍්‍රතිවාදීන් ගේ ගෙල ලඟින් කපා හිස වෙන් කිරීම් පිළිබඳවය. අන්තර් ජාලය ඔස්සේද එ්වා දැක ගත හැකිය.

සිය කර්තව්‍ය සාර්ථකව නිමා කල ඈ ට දැනුනේ සැහැල්ලූවක්. ඇය කම්පා වුනේ හෝ බිය වුනේ නැහැ. ඇය කාමරය අතහැර දකුණු පළාතේ සිටි, සැමියාගේ නැන්දා කෙනෙකුගේ ගෙදර බලා පිටත් විය. නිවැසියන්ට ඇය කිව්වේ නැන්දම්මා සමග දබර වී පැමිණි බවයි. ඔවුන්ට සැකයක් ඇති නොවීය. නවාතැන් ලැබණ.

පසුදින - තම ගම රට බලා ඇය පිටත් විය. සිය සොයුරියට සියල්ල ඈ කියන ලදි. සැමියාටද දුරකථනයෙන් දැනුම් දෙන ලදි. සොහොයුරිය ඇතු`ඵ පවුලේ උදවිය එක්ව, ඇයව මාරවිල පොලිසියට බාර දෙන ලදි. එ් 2016.11.07 දිනය.

ගල්කිස්ස පොලිසියෙන් පැමිණ ඇයව අත්අඩංගුවට ගෙන, ගල්කිස්සට ගෙන එන ලදි. ගල්කිස්ස පොලිසියේ එක් නිලධාරියෙක් ඇයට පහර දෙන ලදි. එ් 2016.11.09 දිනය. 

2016.11.10 වන දින, ගල්කිස්ස මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලැබුවේය. දැන් ඈ රිමාන්ඞ් බාරයේය.

හැන්ඩි සුදාව මැරුවා කියා පිළිගන්න සුදානම්, එ්ත් හැන්ඩි සුදා ගෙන් ඉපදෙන්න ඉන්න දරුවා මා පිළිගන්නේ නැහැ. මම වෛර කරනවා. එ් ඇගේ ස්ථාවර යයි.

¥ෂණය කර ගැබ්ගත් විට, ගබ්සා කරවීම, දෙවියන් වහන්සෙගේ කැමැත්තට එරෙහි වීමක්ද ? කරුමය ද ? පවක්ද ? 

මේ දරුවා මෙලොවට බිහි වුනොත් දෙයියන්ගේ දරුවෙක් කියලා සතුටින් පිළිගන්නට, වගකීම් බාර ගන්න දෙයියන්ගේ පුත‍්‍රයින්ට පු`ඵවන් ද?. 

කරුමය කියා, තවත් දරුවෙකුට වධ දෙන්නට සැලැස්වීම, සමාජයේ කරුමය නොවේද? 

නීතිය මත පාලනය බිඳ වැටුනු රටක, අරාජිකත්වයට ලංවෙමින් සිටින රටක, යුක්තිය ඉටු නොවන විට, නීතිය අතට ගැනීම වරදක්ද ?





Sunday, January 8, 2017

හොරණ පොලීසියේ IP හෙට්ටිආරච්චි IGP පූජිත ට බය නැතිලූ.



ලීන් පුෂ්පකුමර 216.12.16 දින පොලිස්පතිවරයාට පැමිණිල්ලක් කරමින්, හොරණ පොලීසිය තමාට පහරදී බරපතල තුවාල කළ පුද්ගලයන් ආරක්ෂා කරන බවත් නීතිය කි‍්‍රියාත්මක නොකරන බවත් කියා සිටීයේය.

තම පැමිණිල්ල ඔහු TELLIGP e - ලිපිනය ඔස්සේද පොලිස්පතිට දැණුම් දෙන ලදි. 
එම පැමිණිල්ල පොලිස්පති විසින් පානදුර කොට්ඨාශය බාර නිලධාරියා වෙත යොමු කර තිබිණ. 

මෙම පැමිණිල්ලට හොරණ පොලීසියට කැඳවූ පුෂ්ප කුමාරට එහි අපරාධ අංශයේ ස්ථානාධිපති පො.ප. හෙට්ටිආරච්චි බොරු නඩු දමන බවට තර්ජනය කර, එකි පැමිණිල්ල ඉල්ලා අස්කරගෙන තමාට දන්වා සිටින ලෙස කියා තිබේ.

එ් පිළිබඳව පුෂ්පකුමාර, පොලිස්පතිවරයාව දැණුවත් කර තිබේ.

පොලීසියට එරෙහිව පැමිණිලි කිරීම බොරු චෝදනාවලට ලක්වීමට හේතුවක් වෙයිද යයි ඔහු ප‍්‍රශ්න කර සිටී.


නලින් පුෂ්ප කුමාර පෙ.ප. ඇමතුලිපිය. 

2017.01.06 
ඔබගේ අංකය : TELLIGP 48/DEC/2016

පොලිස්පති
පොලිස් මූලස්ථානය
කොළඹ 01

බරපතල අපරාධයක් සිදුකළ පුද්ගලයින්ව ආරක්ෂා කරමින්,
 නීතිමය පියවර ගැනීම මගහැරීම.

උක්ත පැමිණිල්ලට අනුව, 2016.12.26 දින කරන ලද කැඳවීම මත 2017.01.05 දින හොරණ පොලිස් ස්ථානයට උදේ 9.00 ට මමත් මාගේ බිරිඳත් ගියෙමි.

එ් අවස්ථාවේ අපරාධ අංශයේ ස්ථානාධිපති පො.ප. හෙට්ටිආරච්චි, පොලිස්පතිට පැමිණිලි කළේ ඇයිද යැයි අසමින් මටත් බරිඳටත් ෙදාස් පවරා උඹට ගංජා. කුඩු දම්මවන්න පු`ඵවන් බවත්, උස්සන්න පු`ඵවන් බවත් පවසමින් මා හා බිරිඳ බිය ගන්වමින් නින්දාවට පත් කරන ලදි.

මේ පොලීසියෙන් නොව වෙනත් පොලීසියකට කියලා තමයි මට බොරු නඩු පවරන්නේ යයි පවසමින්, ඔහු පානදුරයේ සිටි බවත්, කාටවත් බය නැති බවත්,  ඕන දෙයක් කරන්න පු`ඵවන් බවත් කියා සිටියා. මම කළ පැමිණිල්ල ඉල්ලා අස්කරගන්න යැයි ද කියා සිටියා.

ඉන්පසු මාව හා බිරිඳව විවිධ පැමිණිලි අංශය වෙත ගෙනගොස් බාර දුන්නා. එහිදී මාගෙන් ප‍්‍රකාශයක් ලියා ගත්තා. 

එම පැමිණිල්ල ලියාගත් නිලධාරියා, ලොකු මහත්තයා කිව්ව විදියට පැමිණිල්ල ඉල්ලා අස්කරගන්න, බේරිලා ගිය අන්තිමයා බවත් මීට ඉස්සරලා ගෙනාපු හැමෝටම කුඩු කෑල්ලක් හරි දාලා යැව්ව බවත් කියා සිටියා.

මා හා බිරිඳ පිටත්ව එන විට පැමිණිල්ල ඉල්ලා අස්කරගෙන කෝල් කරලා දන්වන්න යයි ඔහුගේ 077 2247118 අංකය මට ලියා දුන්නා.

මා ඉල්ලා සිටින්නේ, 

මේ පිලිබඳව නීතිය කි‍්‍රයාත්මක කරන ලෙසට හා මා හට ආරක්ෂාව සලසන ලෙසටය.

අ.ක/සිංගක්කාර ඉහළගේ නලින් පුෂ්ප කුමාර





Saturday, January 7, 2017

සුදු අලි බවට පත්ව තිබෙන ජ.පො.කො. පළාත් කාර්යාල


Image result for national police commission


ජාතික පොලිස් කොමිෂම මහජන පැමිණිලි විමර්ශනය සඳහා පිහිටුවා තිබෙන ප‍්‍රාදේශීය කාර්යාල මහජන මුදල් කාබාසිනියා කරනවා මිස හජන පැමිණිලි විමර්ශනය සිදුවන්නේ නැත.

පොලිස් කොමිෂම වෙත එවනු ලබන පැමිණිලි, පළාත් කාර්යාලවලට යොමු කරණු ලබයි. මාසයක් පමණ ගෙන පැමිණිලිකරුට පෝරමයක් එවීම හා මොකක් හෝ පිළිතුරක් ලබාදීමට පියවර ගෙන විමර්ශන අවසන් කිරීම සිය පිළිවෙත කරගෙන තිබේ.

මෙම මහජනයා පීඩාවට පත්කරණු ලබන ඊනියා කාර්යාල ක‍්‍රමය ජා.පෙ.කො. ආරම්භයේ සිටම පවත්වාගෙන යන බවද එය වෙනස් කිරීමට තවමත් බැරිව තිබෙන බවද කිව යුතුයි. පළාත් අධ්‍යක්ෂවරුන්ට  අවම වශයෙන් එකී පැමිණිලි කියවා තේරුම් ගැනීමටවත් හැකියාව ඇද්ද යන ප‍්‍රශ්නය මේ වනවිට පැන නැගී තිබේ.

ඌරගස්මංහන්දිය පොලීසිය විසින් අපරාධයක් සිදුකළ පුද්ගලයකු බේරා ගැනීමට හා වින්දිතයාට අයුතු බලපෑම් කිරීම සම්බන්ධයෙන් පැමිණිල්ලක් ජා.පො.කො. වෙත කරන ලදි. ජාතික පොලිස් කොමිෂම එකී පැමිණිල්ල කොමිෂමේ දකුණු පළාත් අධ්‍යක්ෂ වෙත යොමු කර තිබිණ. දකුණු පළාත් අධ්‍යක්ෂගේ පිළිතුර වී ඇත්තේ නඩුවක් පවතින හෙයින්, මැදිහත්විය නොහැකි බවයි.

පොලීසිය සිය ¥ෂිත ක‍්‍රියාවන් කිරීමට උසාවිය දඩමීමා කර ගනියි. එය තහවුරු කිරීමට ජාතික පොලිස් කොමිෂම ද ක‍්‍රියා කරන්නේ නම් මහජන පැමිණිලි විමර්ශනය කිරීමට පිහිටුවා තිබෙන පළාත් කාර්යාල මහජන මුදල් කාබාසිනියා කරන්නකි.

දකුණු පළාත් කාර්යාලයේ ක‍්‍රියාකලාපය හෙළා දකිමින් අපරාධ වින්දිත රම්‍යලතා මිය විසින් ලියන ලද ලිපියේ පිටපතක් ජාතික පොලිස් කොමිෂමේ ලේකම්ට ද යවා ඇත.

ගන්නා පියවර කුමක්ද? බලා සිටිමු.




Thursday, January 5, 2017

ගැහැණියක් වෙනුවෙන් ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ංඝණය කළ පොලිස්කාරයින්ට යහතින් ඉන්න පොලිස්පති ඉඩ දිලා.


2008 රාජපක්ෂ රෙජිමයේ අශිර්වාද මැද, පොලිස් බලතල උපයෝගී කරගෙන නීති විරොධී ක‍්‍රියාවන්හි නිරත වු නිලධාරීන්ට එරෙහිව විනය පියවර නොගත්තා පමණක් නොව උසස්වීම් දුන්නේය. 

2008 දි, හික්කඩුවේ ටෙනිසන් හා ඔහු ගේ පුතාට පහරදී, බොරු නඩු දමා වධහිංසාවට පත්කළ එවක එම පොලීසියේ සේවය කළ උප පොලිස් පරීක්ෂක සංජීව සෙනෙවිරත්න හා  පොලිස් කොස්තාපල් 64244 සුරංග යන දෙදෙනාට එරෙහිව, පසුගිය වසරේ  පෙබරවාරි මස ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ලබා දුන් තීන්දුවට අනුව මේ දක්වාම පොලිස්පති ක‍්‍රියාත්මක වි නැති බව, ඔවුන් පෙන්වා දෙයි. 

මෙම කාරණය පිළිබඳව, ටෙනිසන් මහතා 2017.01.05 දාතමින් පොලිස්පතිට යවන ලද ලිපිය පහත දක්වමු.


පූජිත ජයසුන්දර මහතා
පොලිස්පති                  
පොලිස් මූලස්ථානය         
කොළඹ 01


පොලිස් බලතල උපයෝගී කරගෙන නීති විරොධී ක‍්‍රියාවන්හි නිරත 
නිලධාරීන්ට එරෙහිව විනය පියවර ගන්නා ලෙස කරණු ලබන ඉල්ලීම.

මෙම කාරණය සම්බන්ධයෙන් මා විසින් ඔබ වෙත 2016.06.10 හා 2016.08.09 දාතමින් කරන ලද ඉල්ලීම් හා බැඳේ.

(1* 2008 වසරේ හික්කඩුව පොලිස් ස්ථානයේ,

1. උප පොලිස් පරීක්ෂකවරයෙකු වශයෙන් සේවය කළ සංජීව සෙනෙවිරත්න

2. පොලිස් කොස්තාපල් 64244 සුරංග

යන දෙදෙනා සහ ඔබ හා නීතිපති වගඋත්තරකරුවන් වශයෙන් නම් කරන ලද,

SC/FR158/08 මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවේ තීන්දුව 2016.02.17 වන දින ප‍්‍රකාශයට පත්කරණු ලැබීය.

(2* එම තීන්දුව ඔබ වෙත ලැබී ඇතැයි සිතමු.

එම තීන්දුව ප‍්‍රකාර, ඉහත නම් සඳහන් කළ එවක, හික්කඩුව පොලිස් ස්ථානයේ සේවය කළ,

(අ* උප පොලිස් පරීක්ෂක සංජීව සෙනෙවිරත්න හා පොලිස් කොස්තාපල් 64244 සුරංග
             යන දෙදෙනා පෙත්සම්කරුවන් වූ මාගේ හා මාගේ පුතාවන රොෂාන් කොයිටෙක්ස් 
             ගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝණය කළ බවට තීන්දු කරණු ලැබූ අතර, ඔවුන්ට හා
             රජයට වන්දි ගෙවීමට නියම විය.

(ආ* එයට අමතරව, මෙම මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවේ, 1 වන හා 2 වන
              වගඋත්තරකරුවන් වන උප පොලිස් පරීක්ෂක සංජීව සෙනෙවිරත්න හා පොලිස්
              කොස්තාපල් 64244 සුරංග යන අයට එරෙහිව සුදුුසු පියවර ගන්නා ලෙසට නියම
              කර, නඩු තීන්දුවේ සහතික කරන ලද පිටපත ඔබ වෙත එවීමට රෙජිස්ට‍්‍රාර් වරයාට 
              නියම කර ඇත. එ් අනුව නඩු තින්දුවේ සහතික පිටපත ඔබ වෙත එවා ඇතැයි මා
              විශ්වාස කරමි.

              
එමෙන්ම මෙම නිලධාරීන් දෙදෙනා පොලිස් බලතල උපයෝගී කරගෙන මට හා මාගේ පුතාට විරුද්ධව බොරු චෝදනා නගා ගාල්ල මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ 2008 වසරේ, අංක 7568 හා 8049 යටතේ නඩු දෙකක් පවරන ලදි.

මෙම නඩු දෙකෙන්ම මා හා පුතා නිෙදාස් කොට නිදහස් කරණු ලැබීය. එ් වසර 09 කට පසුවය. දෙදෙනාට නඩු වාර 44 කට සහභාගී වීමට සිදුවිය. මෙම වසර 09 තුළ පොලීසිය සිය බලතල ඉතාමත් නින්දිත පහත් ආකාරයට උපයෝගී කරගන්නා ලද බව ප‍්‍රකාශ කරමි.

මෙම බොරු නඩු දෙක ගැන එවක පොලිස්පතිවරුන් හා දිස්ත‍්‍රික්කයේ ඉහළ නිලධාරින් වෙත ලිඛිතව හා වාචිකව දැනුම් දුන්නද කිසුදු පලක් නොවීය.

එම පැමිණිලි තිබියදී, උප පොලිස් පරීක්ෂක සංජීව සෙනෙවිරත්නට උසස්වීමක් ලබාදී, යක්කලමුල්ල පොලීසියේ ස්ථානාධිපති කරණු ලැබීය.

මේ සම්බ්නධයෙන් මා වෙත, ගාල්ල කොට්ඨාශ බාර ජේ්‍යෂ්ඨ පොලිස් අධිකාරීගේ, ීරසරැු30රැු10 හා 2010ග03ග23 ලිපියට හා නීති කොට්ඨාශයේ අධ්‍යක්ෂ විවිධ 1088 2008.06.26 ලිපියට ද අවධානය යොමු කරමු.
           
මේ සියලූ කරුණු අනුව ඉහත නම් සඳහන්, නිලධාරින් දෙදෙනාට විරුද්ධව ඔබ ගන්නා ලද පියවර කවරේද යන්න මා වෙත දැණුම් දෙන මෙන් ඉල්ලා සිටිමු.

අ.ක/ එම්. හැරිසන් හෙවත් ටෙනිසන්





Wednesday, January 4, 2017

ලිංගික අතවර කළ එකා වෙනුවට ආදේශකයෙකු උසාවි දමයි.



අපරාධයක් පිළිබඳව ලැබෙන පැමිණිලිවලට, සැකකරුවන් ආදේශ කිරීමේ පොලිස් පුරුද්ද යහපාලනය තුළද නොවෙනස්ව පවතී. නීතිය මත පාලනයකින් තොර යහපාලනයක් නැත.

එක් ගැහැණියක් විසින් තමන්ට ලිංගික අතවර කළ බවට වන පැමිණිල්ලක් බදුරලිය පොලීසියට ලැබිණ.

වාර්තාවන අන්දමට මෙම ස්ත‍්‍රියට ලිංගික අතවර කරන්නට පැමිණි පුද්ගලයාගේ කලවා ප‍්‍රදේශය ඇය හපා කා ඇත.

අලූයම සිදුවූවා යැයි කියන මෙම ලිංගික අතවර සිද්ධියට සැකකරණු ලැබු පුද්ගලයන් තුන් දෙනෙකුව බදුරලිය පොලිසිය අත්අඩංගුවට ගෙන සියලූ දෙනාම නිරුවත් කොට කලවා ප‍්‍රදේශ පරීක්ෂා කර ඇති පොලිසිය, ස්ත‍්‍රිය කියන පරිදි හපා කෑමේ සලකුණු නොතිබූ හෙයින් ඔවුන් මුදාහරිණු ලැබීය.

විවිධ බලපෑම් හමුවේ, මුදාහරිණු ලැබූ පුද්ගලයන්ගෙන් එක් අයෙකුව නැවත බදුරලිය පොලීසිය අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදි.

තම නිර්දෝෂීභාවය ඔප්පු කිරීමට ඔහු සාක්ෂි ඉදිරිපත් කළේය. එපමණක් නොව, ස්ත‍්‍රිය විසින් කර තිබෙන පැමිණිල්ල හා සම්බන්ධ සිද්ධිය පිළිබඳව ඇසින් දුටුවෙකු පිළිබඳ තොරතුරුද ඔහු පොලීසියට හෙළිකර සිටියේය.

බදුරලිය පොලීසියේ ස්ථානාධිපති මොහුට කියා ඇත්තේ, අතීතයේ කරන ලද වැරදි නිසා මොහුට විරුද්ධව නඩු දැමීමට සිදුවන බවයි. තවද, ඇසින් දුටු සාක්ෂිකරුව පොලීසියට ගෙන එන ලෙසට ද ඔහුට කියා ඇත.

තමා කූඩුවේ සිටියදීම පැමිණිල්ල පිළිබඳව විමර්ශනය කරන ලෙසට ඔහු ස්ථානාධිපතිගෙන් අයැද තිබේ.

එ් කිසිවකට සවන් නොදුන්න ස්ථානාධිපතිවරයා, අපරාධය කළේ කව්ද යන්න සෙවීමේ වගකීමෙන් බැහැරව, ආදේශකයෙකු ඉදිරිපත් කර, නඩු පැවරීමට පියවර ගෙන තිබේ.

අධිකරණය ඉදිරියේ සියලූ කරුණු හෙළි කිරීමෙන් පසුව, මොහුව ශරීර ඇපයක් මත මුදාහැරීමට මහේස්ත‍්‍රාත්වරයා පියවර ගෙන ඇත.

බදුරලිය පොලිස් අපරාධයට ගොදුරු වී ඇත්තේ 49 හැවිරිදි දයාවංශ නැමැත්තෙකි. ඔහු ගොවිතැන් කරණු ලබන්නෙකු වන අතර, අතිරේක ආදායමක් ලබා ගැනීමට පෙදරේරු රැුකියාව කරයි.

මොහු තම පැමිණිල්ල පොලිස්පතිට හා මානව හිමිකම් කොමිෂමට ඉදිරිපත් කර ඇත. 
මෙවන් පැමිණිලි ජාතික පොලිස් කොමිෂමට ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පලක් නැති බව ඔහු වටහාගෙන ඇත. 

Tuesday, January 3, 2017

ජ.වි.පෙ. මරා දැමූ දෙන්නාගේ සොහොන් කොත් දෙක ගුවන් හමුදාව විනාශ කළා.


89 ජ.වි.පෙ. මරා දැමූ අයියා මලෝ දෙන්නාගේ සොහොන් කොත් දෙකයි නිවසයි විනාශ කළා. වගා කළ ඉඩම අරන් නිවස්නයක් හැදුවා. ඉතිරි අක්කර භාගය වගා කරන්න ඉල්ලූවාම එ්කත් දෙන්නේ නෑ. 

මේ සෙල්ල කතරගම ඇල්බට්ගේ කථාව. තම සු`ඵ පියා විසින් 1965 සිට වගා කරගෙන ආ ඉඩම අහිමි වීම ගැන. 
ඉතිරි අක්කර භාගය ලබාදෙන ලෙස ඉල්ලමින් ඇල්බට් නාගරික සංවර්ධන අධිකාරියට ලියන ලද ලිපිය පහත දැක්වේ.  

මහත්මයාණෙනි,

සෙල්ලකතරගම, අක්කර 20, වැව අයිනේ ජීවත්වීම සඳහා, වගා කටයුතු කිරීමට අක්කර 1/2 ඉඩම ලබාදෙන ලෙසට කරනු ලබන ඉල්ලීම.

දැනට 53 වන වියෙහි පසුවන , සිව් දරු පියෙක් වන මා, මෙම ඉඩම් කොටස ඉල්ලා සිටින්නේ, පහත සඳහන් හේතු මතය.

01. සෙල්ල කතරගම, අක්කර 20 වැව අයිනේ පිහිටි, අක්කර 02 රූඞ් 02 ප‍්‍රමාණයේ රජයේ ඉඩම, 1965 සිට, මාගේ සු`ඵ පියා වූ ජී.ඞී.ඩබ්. සිරිපාල විසින් වගාකරගෙන ජීවත් විය.

02. ජී.ඞී.ඩබ්. සිරිපාල, මාගේ පියාගේ මරණයෙන් පසුව, මාගේ මව විවාහ කරගත් අයයි. එවිට මාගේ වයස අවුරුදු 9ක් පමණ වේ.

එතැන් පටන් මාද, අනෙකුත් සියලූ දෙනාද ඔහු සමග, ඉහත ඉඩමේ ජීවත් විය.

03. 1989 අගෝස්තු 03 වන දින, රාත‍්‍රියේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ සන්නද්දධ කණ්ඩායමක් පැමිණ, ගෙදර සිටි සු`ඵ පියාව රැුගෙන ගොස්, වෙඩි තබා මරා දමන ලදි.

04. මාගේ සු`ඵ පියාගේ මෘත දේහය භූමදාන කළේ - අප ජීවත් වූ ඉඩමේදීය.

(මරණ ලියාපදිංචි කිරීමේ ලේඛණයේ ඡුායා පිටපත අමුණා ඇත.*

05. මාගේ සු`ඵ පියා ගේ මරණයෙන් පසුව, එම මරණය සිදුකල පිරිසට එරෙහිව කතා කිරීම නිසා, එම වසරේම, 1989 දෙසැම්බර් 07 දින, සු`ඵ පියාගේ මල්ලී වූ ජී.ඩබ්.වික‍්‍රමගේ ව, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විසින් වෙඩි තබා, පිහියෙන් ඇන මරා දමන ලදි.

එම මරණයද, භූමදාන කළේ, සු`ඵ පියා භූමදාන කල ස්ථානයේදීමය.

06. සු`ඵ පියාගේ මරණයෙන් පසුව, මාගේ මව හා පවුලේ අය එක්ව, මෙම ඉඩමේ වගා කටයුතු කරමින් ජීවත් වූයෙමි.

මා විවාහ වී, දැනට වසර 30 වැඩි අතර, දරුවන් 4 දෙනාම උපත ලැබුවේද මෙම ඉඩමේ පදිංචිව සිටින කාලයේදීය.
07. පවුලේ අනෙකුත් අය, වෙනත් ස්ථාන වල පදිංචි වූ අතර, මා, මාගේ බිරිඳ ඇතුලූ පවුලේ උදවිය, මව හා එක්ව වගා කටයුතු කරමින් ජීවත් වූයෙමි.

08. මෙසේ කිසිදු බාධාවකින් තොරව ගොවිතැන් කටයුතු කරමින්, ජීවිකාව කරගෙන යන අතර, 2016.01.21 දාතමින් හා අංක 25/මො/10/1/70/128 දරන ඔබගේ ලිපිය මගින්, මා අනවසරයෙන් වගා කිරීම කරන බවට චෝදනා කරමින්, මට ඉවත් වන ලෙසට නියම කරන ලදි. (එම ලිපියේ පිටපත අමුණා ඇත.* 

09. මේ පිලිබඳව මා, ඔබ කතරගම කාර්යාලයට, ප‍්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයට ගොස් කරුණු දක්වා සිටියෙමි.

10. නමුත් විසඳුමක් ලබා දුන්නේ නැත.

11. 2012 දී, ගුවන් හමුදාවෙන් භට පිරිසක් පැමිණ, අප පවුල පදිංචි ඉඩම, තමන් සතු බව පවසා ඉවත් වන ලෙසට නියම කරන ලදි.

12. අක්කර 02 රූඞ් 02 විශාල ඉඩමෙන් අක්කර 1/2 ඉතුරු කර, මට එහි ගෙයක් හදාගන්න යයි කියා, මට රු: 50,000/= මුදලක් ඔබ අධිකාරියෙන් ලබා දෙන ලදි.

13. ගුවන් හමුදාව විසින් අප පදිංචි නිවස පමණක් නොව, මාගේ සු`ඵ පියාගේ හා ඔහුගේ මල්ලීගේ සොහොන් දෙකද කඩා විනාශ කර දමන ලදි. දැනට මෙම ඉඩමේ ගුවන් හමුදානේ ඉහළ නිලධාරීන් සඳහා හෝටලයක් සාදා ඇත.

14. එ් සමගම, අසලින් මාහට පර්චස් 20 න්ද ලබා දෙන ලදි. ඉතිරි අක්කර 1/2 මා වගා කටයුතු කරගෙන පදිංචි වීමට සූදානම් වූයෙමි.

15. එ් අවස්ථාවේ ඔබ අධීකාරිය වසින්, තිස්සමහාරාමය මහේස්ත‍්‍රාත් අධිකරණයේ මට විරුද්ධව නඩු පවරන ලදි. නඩු අංකය බී.ආර්.33753/15 වේ.

නමුත් මෙම නඩුව, ඉදිරියට පවත්වාගෙන නොයන බවට, ඔබ අධිකාරිය ප‍්‍රකාශ කිරීම නිසා, නඩුව අවසන් විය.

මා ඉල්ලා සිටින්නේ,

මාගේ සු`ඵ පියා විසින් 1965 පමණ කාලයේ සිට භුක්ති විඳින ලද මෙම ඉඩමේ මාගේ පදිංචිය අවුරුදු 35 කට වැඩිය.

පසු කාලයක ඔබ අධිකාරියට පවරා ගන්නා ලද අක්කර 2 රූඞ් 02 විශාල ඉඩමෙන්, ගුවන් හමුදාට, හෝටලයක් ඉදි කිරීම සඳහා ලබාදුන් කොටසින් ඉතිරිව තිබූ, දැනටත් මා වගා කටයුතු කරගෙන යමින් පදිංචිව සිටින අක්කර 1/2 මාහට පවරා දෙන ලෙසටයි.

මෙයට,

කේ. එ්.ඇල්බට් සතරසිංහ.