පොලිසිය- උසාවිය රවටලා. අපරාධයක් කරලා. පොලිස් කාරයින්ට වන්දි. ASP ට හා SP ට කණගාටුව. දෙපාරක් අහපු නඩුව

31 හැවැරිදි වසන්තව මොරොන්තුඩුව පොලීසිය ඩැහැගත්තේ අවුරුද්දට කිරිබත් ටික කාලා ඉවර වුණ ගමන්.  ඒ ඔහු වැඩ කරන කර්මාන්තශාලාව තුළදී. ප්‍රකාශයක් ගන්නට පානදුර පොලිසියට ගෙන යන බව කර්මාන්තශාලාවට දැනුම්දී.

ඔහුව ගෙන ගියේ මොරොන්තුඩුව පොලිසියට. එහි ස්ථානාධිපති ලියනාරච්චි නැමැති නිලධාරියා ගේ නීති විරෝධී ක්‍රියාවට හවුල් කර ගත්තේ ඒ පොලිසියේ 82255, 82255, 82306, 83934 හා නන්දන නැමැති සැරයන්ව. ජනවාරි පළවෙනිදා සිට මොරොන්තුඩුව පොලීසිය තියාගෙන ජනවාරි 4වෙනිදා පානදුර මහේස්ත්‍රාත් හමුවට ඉදිරිපත් කළේ ගංජා ග්‍රෑම් 500 ක යතුරුපැදියකින් ගෙනියන අතර බවට "බි" වාර්තාවක් උසාවියට ඉදිරිපත් කරලා.

වසන්තව අත්අඩංගුවට ගත්තේ ජනවාරි 1 බවට ඉතා පැහැදිලි ලිඛිත සාක්ෂි තිබුනත් ඇප දීමට බලයක් මහෙසසත්‍රාත් වරයාට තිබුණේ නැ.  ඒ අන්ත්‍රාදායක ඖෂධ ආඥා පනත යටතේ තිබෙන විධින විධිවිධාන වලට අනුව. උසාවිය ලියනආරච්චි නිලධාරියාගේ බොරුව ගැන හොයලා වාර්තාවක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන්න කියලා උසාවිය පානදුර සහකාර පොලිස් අධිකාරී අධිකාරිවරයාවු අබේරත්න දිසානායකට නියෝග කළා මුත් ඔහු ඒ නියෝගය ක්‍රියාත්මක කළේ නැහැ. උසාවිය මගහැර 2011 පෙබරවාරි 25 වැනිදා ඔහු උසාවියට කියනවා "වසන්ත" කියන්නේ ඇත්ත බව.

ඒ අනුව මාස 02කුත් දින 7ක් රිමාන්ඩ් බාරයේ හිටිය වසන්තව මහේස්ත්‍රාත්වරයා මුදාහරින්නට නියම කරනවා. වසන්ත හා ඔහුගේ පියා වූ ඤාණතිලක මැදිහත්වීම යටතේ තමාට සිදු කළ අපරාධය ගැන මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවට පැමිණිලි කරනවා. කොමිසම් සභාව මොරොන්තුඩුව පොලිසියේ ලියනාරච්චි ගෙන් ඒ ගැන විමසනවා. මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවට ලියනාරච්චි කියන්නේ නැවතත් "වසන්තට" විරුද්ධව නඩු පවරන්න කටයුතු කරගෙන යන බව. ලියනආරච්චිගේ කීමට මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව "වසන්තගේ" පැමිණිල්ල බහා තබනවා.  ඊට පස්සේ වසන්ත හා පියා ඤාණතිලක ගේ දැඩි උනන්දුව මත ජනසංසදය හා එක්ව ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවක් පවරන්න පියවර ගන්නවා.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ මූලික අයිතිවාසිකම් යටතේ වසන්තගේ මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කර තිබෙන බවට ප්‍රකාශයක් කරන ලෙස හා සහන සලසන ලෙසට ඉල්ලා.

නඩුව ඉදිරියට ගෙන යන්න අවසර ලැබෙනවා. නඩුව විභාහයෙන් පස්සේ තීන්දුවට තබනවා. නමුත් තීන්දුව ලැබෙන්නේ නැහැ. ඒ ගැන සොයා බලන කොට දැනගන්න හම්බ වෙනවා තින්දුව ලියන්න බාරගත්තු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු වරයා විශ්‍රාම අරගෙන ගිහිල්ල බව. ඒ අතරම දැනගන්නට ලැබෙනවා වසන්තගේ නඩුවට අදාළ නඩු නඩු වාර්තාව අස්ථානගත වෙලා කියලා. මේ ගැන වසන්ත ‍ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ රෙජිස්ට්‍රාර් වරයාට ලිඛිතව කරුණු දක්වනවා. ඉන්පසු නඩුව නැවත 2018.12.12 නඩුව දෙවන පාරට විභාගයට ගන්නවා.  පසුගියදා ඒ කියන්නේ 2019-03-07 මේ නඩුවේ තීන්දුව ලබා දෙනවා.

සිය තින්දුවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය කියනවා පොලිසිය කරලා තියෙන  මේ අපරාධය ගැන වගකිවයුතු නිලධාරීන් වන පානදුර සහකාර පොලිස් අධිකාරීවරයා හා පොලිස් අධිකාරීවරයා මෙම නිලධාරීන්ට විරුද්ධව විනය පියවර අරගෙන නැති බව.  ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය මේ ගැන දැඩිව දෝෂාරෝපණය කරලා කියනවා එත් දඬුවම් කරන්නේ නැති බව.

ලියනාරච්චි ඇතුළු පොලිස්කාරයින්ට විරුද්ධව විනය පියවර ගන්න කියලා නියම කරනවා. ඒ ගැන වාර්තාවක් මාස තුනක් ඇතුළත උසාවියට ගෙනත් දෙන්නට ඕන බවටද නියම කරනවා.

උසාවියේ නියම කරනවා වසන්තට වන්දි ගෙවන්න කියලා. ලියනාරච්චි රුපියල් 50,000 ක් ද, අත්අඩංගුවට ගන්න එකතු වූ පොලිස්කාරයින් වන 82255, 82306, 83934 හා පොලිස් සැරයන් නන්දන- රුපියල් 35000 බැගින් ගෙවන්නට ද‍, ඊට අමතරව රජයට රුපියල් 40,000 ක ගෙවන්න කියලා ද නියම කරනවා.

ප්‍රශ්න ගණනාවක් තියෙනවා පොලිසියේ මේ කරන අපරාධ නවත්තන්නේ නැත්තේ ඇයි? මේ ගැන සමාජය කතා නොකරන්නෙ ඇයි?

පසුගිය කාලය තුල පොලිස් අපරාධකරුවන්ට විරුද්ධව වන්දි නියම කරලා තියෙනවා. රජයටත් වන්දි නයම කරලා තියෙනවා.  නමුත් පොලිසිය අපරාධ නවත්තන්නෙ නෑ.

ඇයි "සිවිල් සමාජය" කියලා ලේබල් ගසාගෙන ඉන්න අයට මේක ගණන් ගත යුතු ප්‍රශ්නයක් නෙවෙන නිසාද?

විඩියෝව-

https://www.youtube.com/watch?v=pkJZ0sh1GTo

S.C. (FR) Application No. 598/2011 නඩු තින්දුව

http://www.janasansadaya.org/page.php?id=649&lang=en

පොලිස් කාරයින්ගෙන් සල්ලි ගත්තු මහ ‘ප.... යා’ ට පොලිස්කාරයෝ පහර දෙයි. විඩියෝව

අතට ගත්තු බත්පත කන්නට නොදී කුදලාගෙන ගොස් සිහි නැති කර, ඇඟිලි සලකුනු අරන් උසාවි දමයි.

ජනාධිපති සිරිසේන උදේ හිටන් රෑ වෙන තුරු දෙසාබාන කිසිප්පු මැඩලීමේ රඟ---  උදාහරණයකි මේ.
බදුරලිය පොලිස් වසමේ, මෝල්කාවේ උඩුවන අතුකෝරලාගේ දොන් ජයසේන විසින් ජනාධිපති, පොලිස්පති හා මානව හිමිකම් කොමිෂමට කරන ලද ලිඛිත පැමිණිලි පහත දැක්වේ.

මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවට සහා පොලිස්පති වෙත කරන ලද ලිඛිත පැමිණිල :-                 
   
නීති විරෝධී ලෙසට අත්අඩංගුවට ගෙන මානසික වධ හිංසාවට පත්කර, ව්‍යාජ නඩුවක් පැවරූ, බදුරලිය පොලීසියේ නිලධාරීන්ට එරෙහිව නීතිමය පියවර ගන්නා ලෙසට කරනු ලබන ඉල්ලීම.

දොන් ජයසේන. අවු: 71 යි, විවාහක, දරුවන් 04 යි, ගොවිතැන. මෝල්කාව. 

2019.03.06 වන දින, දහවල් 11.30 ට පමණ, මා හා බිරිඳ තේ ද`ඵ නෙලා ගෙදර ආවා. මා, ගෙදර ඇවිත් බත් කමින් සිටියා.

එසේ ඉන්න විට, යතුරුපැදියකින් දෙන්නෙක් ගේ දොරකඩ ළඟටම ආවා. එක් අයෙක් ගේ පිටිපස්සෙන් ඇවිත් ගෙට ඇතු`ඵ වුනා. 

මාගේ බිරිඳ කව්ද ගෙට එන්නේ කියා අහනකොට, ඇයට කුණු හරුප කියමින් බැන වැදුනා.

අනෙක් කෙනා ඉස්සරහ fදාර අරින්න අගුල කැරකුවා. මා ගොස් fදාර ඇරියා.

ඉන්පසු ඒ දෙන්නා අපි පොලීසියෙන් කියා ගේ හැම තැනම සෝදිස්සි කළා. ඉන්පසු මට, ඇඳුමක් දාගනින් අපි එක්ක යන්න යැයි කිව්වා. මට කකා හිටපු බත් පිඟාන කාලා ඉවර කරන්න දුන්නේ නැහැ. 

මාව ඔවුන් පැමිනි යතුරුපැදියේ මැද තියාගෙන කි.මී. 5 ක් විතර ගියා. 

එසේ යන විට, ඉදිරියට පොලිස් ජීප් රථය පැමිණියා. එය නවත්වා මට ඒකෙ නගින්න කිව්වා. මම නැග්ගා. මාව එසේ ගෙන එන අතර, මෝල්කාව බදුරලිය පාරේ, දියලගොඩ ඇල කියන හරියේදී, ජීප් එක නවත්වා, එතැනට ගෙන ආපු පොඩි ගෑස් සිලින්ඩරයක් හා හිස් බැරලයක් ජීප් රථයට දාගත්තා. 

ඉන්පසු මාව බදුරලිය පොලීසියට ගෙන ආවා. ජීප් රථයෙන් එන විට මට, රුධිර පීඩනය වැඩි වී, දැඩි අසීරු තත්ත්වයට පත්වුනා. 

පොලීසියේදී පැයක් විතර වාඩි වී සිටියා. ඊට පස්සෙ ඇතුලේ කාමරයට ගෙන ගිහිල්ලා මට කොළයක් දුන්නා අත්සන් කරන්න. මම ප්‍රතික්ෂේප කළා. එවිට ඔහු මාගේ ඔලුවට ගැහුවා. ඒ පාරට මාව වැටුනා. මට සිහිය එන විට, මාගේ මූණට වතුර දාලා තිබුනා. 

ඉන්පසු මාගේ පුතාව ගෙන්වා, විස්තර ඇහුවා. පුතා කිව්වා, මට අධි රුධිර පීඩනය තියෙනවා, බෙහෙත් ගන්නවා කියා. 

එවිට, පොලීසියේ නවත්වා තිබූ, 1990 සුව සැරිය ගිලන් රථයෙන් මාව, බදුරලිය රෝහලට ගෙන ගියා. 

එසේ ගෙන යන විට, 1990 සුවසැරියෙන් මාගේ ඇඟිළි සළකුණු ගන්න හදන විට, මා දැක්කා මාගේ ඇඟිළි සලකුණ පොලීසියේදී අරන් තියෙන බව.

බදුරලිය රෝහලේදී මාගේ රුධිර පීඩනය වැඩි වෙලා බව කියා, මාව නවත්වා ගත්තා. 

මා රෝහලේ ඉන්න කොට, ඇඳිරි වැටෙන්න කිට්ටු වෙන විට, පොලීසියේ දෙන්නෙක් ආවා. ඔවුන් ඒ වෙලාවේ හිටියෙත් සිවිල් පිට. එක් අයෙක් කොස්තාපල් ක්‍රිෂාන් බව මා හඳුනා ගත්තා.

ඔවුන් රෝහලේදී ඇඟිලි සලකුනු ගත්තා. මට 2019.03.15 උසාවියේ පෙනී සිටින්න යැයි කිව්වා. චෝදනාව කිව්වේ නැහැ. 

රාත්‍රියේ 8.30 ට පමණ ටිකට් කපාගෙන ගෙදර ගියා. දැනටත් මගේ ඔලුව රිදෙනවා. 

මා ඉල්ලා සිටින්නේ,

මු`ඵ ජීවිත කාලයටම කිසිදු නීති විරෝධී කටයුත්තක නියැලී නැති මා, 

නීති විරෝධී ලෙසට අත්අඩංගුවට ගෙන මානසික වධ හිංසාවට පත්කර, ව්‍යාජ නඩුවක් පැවරූ,

බදුරලිය පොලිසියේ,

(1) ස්ථානාධිපති
(2) පො.කො. ක්‍රිෂාන්
(3) පො.කො. මුණසිංහ හා මට පහර දුන් පොලිස් කොස්තාපල්වරු ඇතු`ඵ නිලධාරීන්ට එරෙහිව නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ලෙසටය.
මෙයට,

අ.ක/දොන් ජයසේන

ගරු ජනාධිපත, මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා අමතන ලද ලිපිය:- 

ගරු ජනාධිපතිතුමනි

නීති විරෝධී මත්පැන් ජාවාරම මැඩලීමට මුවා වී, නීතිගරුක පුරවැසියන් දඩුයම් නොකරන ලෙසට කරනු ලබන ඉල්ලීම.

ඔබගේ මග පෙන්වීම යටතේ, පොලිස්පතිගේ නියෝග මත, සිදුකරන නීති විරෝධී මත්පැන් මැඩලීම වෙනුවට, පොලීසිය කරන්නේ, නීතිගරුක පුරවැසියන් දඬුවම් කිරීමයි. 

මා, මෙම දඩයමට ගොදුරු වූවෙක් වෙමි.

ඒ හා අදාලව මා විසින්, පොලිස්පතිට හා මානව හිමිකම් කොමිෂමට කරන ලද ලිඛිත පැමිණිල්ල ඔබගේ අවධානය සඳහා ඉදිරිපත් කරමි.

පොලීසියේ ඉහළ සිට පහලට, සම්බන්ධකම් පවත්වන්නේ, නීති විරෝධී මත්පැන් ජාවාරම් කරුවන් සමගය. එය නොදන්නා කෙනෙක් මේ පුණ්‍ය භූමියේ නැත. ඔබද එය දන්නවා ඇතැයි සිතමි.

මෙම කාරණය අදාල 2019.03.07 දින, SC/FR 598/2011 නඩුවට ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ලබාදුන් තීන්දුව කෙරෙහි ද ඔබගේ අවධානය යොමු කරමි.

මෙයට,

අ.ක/ දොන් ජයසේන

සනීපාරක්ෂක කම්කරුවාට පහර දුන්න ‍දොස්තරට සනීනීපයි‍ !!!!!! 50,000/= ක් ගෙවන්න වෙයි.

සෙවණගල ප්‍රාදේශීය රෝහලේ වෛද්‍ය නිලධාරියා වූ, වෛද්‍ය සී. විතාන, එම රෝහලේ සනීපාරක්ෂක කම්කරුවෙකු වන නිමල් රංජිත් ට රබර් හෝස් එකකින් පහර දී තුවාල සිදු කරන ලදි.

ඔහු සෙවනගල පොලිසියට කරන ලද පැමිණිල්ලට ගත් පියවරක් නොමැත.

මෙම සනීපාරක්ෂක කම්කරුවා - තමාට පහර දුන්න වෛද්‍ය සී.විතාන, සෙවනගල පොලිසියේ ස්ථානාධපති එන් බංඩාර, සැරයන් එදිරිසිංහ ට එරෙහිව, මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවක් ගොනු කළේය. ඒ 2012 වසරේදීය. පහරදීම සිදුකර තිබුනේ 2012 පෙබරවාරි 03 දිනය.

මෙම මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුව නිමල් රංජිත් වෙනුවෙන් පවරා තිබුනේ පුලස්ති හේවාමාන, පසිඳු සිල්වා, තිලිණි විදානගමගේ යන නීතිඥවරුන් ගේ උපදෙස් මත, ජ.නී. ජේ.සී.වැලිඅමුණ මහතා ය.

එල්.ටී.බි.දෙහිදෙණිය හා මුර්දු ප්‍රනාන්දු විනිසුරුවන්ගේ එකඟතාවයෙන්, 2019 මාර්තු 06 වන දින, තීන්දුව ප්‍රකශයට පත්කල, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු සිසිර ද ආබෲ, වෛද්‍යවරයා, සනීපාරක්ෂක කම්කරුවාට කරන ලද පහරදීම, ආණුඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ එකොලොස්වන වගන්තිය උල්ලංඝනය කර ඇති බව ප්‍රකාශකර, වන්දි වශයෙන්, සනිපාරක්ෂක කම්කරුවාට රු: 50,000/= වන්දියක් ගෙවන ලෙසට නියම කළේය.
මෙය නිහඬ විය යුතු කරුණක්ද?
ප්‍රශ්ණය ඔබට ..
මෙම සිද්ධිය අදාලව 2012 පෙබ 07  ප නමැති බ්ලොග් හි පළවු ලිපය හා තින්දුව කොරෙහි අවධානය යොමු කරමු.

TUESDAY, FEBRUARY 7, 2012

The Deputy DMO who wanted to get the post of DMO by poisoning the current DMO has disappeared.

Posted by Tharaka C Peiris on 7:51 AM

The person who was ambitious to become the District Medical Officer had attempted to gain his position soon by killing the entire family of the current DMO by poisoning him and his family. This had been proved when investigations were carried out to find out about the poisoning of the water contained in the official residence water tank where DMO of Sevanagala, Dr Chaminda Vitharana, his pregnant wife and their two sons had lived. 
The relevant doctor had disappeared. However the labourer who has helped him in this exercise has been caught and  has been arrested and he is to be produced before the Embilipitiya Magistrate courts. 
The article written on “Rivira” paper in this regard is as follow:
Sevenagala Police since commencing investigations and was successful in arresting the person who has tried to kill the DMO of Sevanagala Dr. Chaminda Vitharana, his wife and his two sons by poisoning their water tank. 
As discovered so far, there have been several attempts made gradually over the last three months to kill the DMO by adding a poisonous substance to the water tank. 
In order to apprehend the suspected doctor, the police have raided his house at Sevanagala the day before yesterday (04th). Yet it has been revealed that the particular doctor has left the house and had vanished. At the same time according to a tip off, the police have taken information from the Embilipitiya hospital, yet the suspect has not been able to be located. 
Yesterday the police had got information that the suspect is absconding and moving from place to place to evade from the police. The labourer who has mixed poison to the water tank by following the orders, instructions and advice of the suspect has been caught, while on the act on  day before yesterday. The DMO had seen the labourer smelling the water after he has added poison to the tank. 
After questioning him, the DMO has suspected about schemes of action taken against him. Sevanagala Police have started investigations after the complaint. Chaminda Vithanage was working as the DMO of Sevanagala hospital. He is 30 years old. He is married to Kanchana Wanniarachchi who is a teacher. She too is 30 years old. She is  pregnant and she is three months pregnant. She is teaching at Embilipitiya President’s School. This couple has two boys; one is four and half years old and the other son just two and half years old. 
Dr. Chaminda Vitharana is from Matara District. He has come to Sevanagala hospital in the year 2005. He and his family had lived at the DMO quarters.  He is one of the famous medical officers in Sevanagala area. The whole area is clamoured at this news and the villagers have carried out a strong protest against  the attempt to add poison to the water the Doctors water attack at his official quarters. It is also reported that the villagers have assaulted the suspected Doctor on the 3rd. 
The arrested labourer has been close contact of the suspect. When he has been questioned by the police, he has revealed that he has added poison several times following the orders of the suspected doctor. This has been carried out for over 3 months. The DMO and his family have got sick several times. It is reported that this young doctor had fallen sick several times and had been under continuous treatment and his pregnant wife too had undergone a bad health condition similarly. 
As the police reveals the suspect has not tried to not poison the family at once as the suspects may have feared that this matter would come out. Therefore, they had planned to poison them at a slow pace, in stages. 
The labourer has confessed saying that the suspected doctor has promised to give him a promotion and at the same time he has promised a higher salary. 
The DMO and his family have left Sevanagala quarters for further treatment. The poison that has been used has not yet been still revealed.  The police believe without doubt that a conflict between the two doctors would have been the cause for it. 
The Officer-in- Charge of the Sevanagala Police Sevanagala Nilantha Bandara and Head of the Criminal Investigations Unit Police Inspector Rangajeewa are carrying out investigation under the supervision of Monaragala District Superintendent of  officer Lalith Gunawardana, and Assistant Superintendent of Police , Asoka Wijeratna.
Until the suspected labourer was produced before courts and was ordered to be remanded until the 9th .

Article written by Bandula Dinapoorna

නඩු තින්දුව

Link:- https://gossipdotblog.blogspot.com/2012/02/deputy-dmo-who-wanted-to-get-post-of.html

පොලිස් කාරයින්ගෙන් සල්ලි ගත්තු මහ ‘ප.... යා’ ට පොලිස්කාරයෝ පහර දෙයි.

 කුලි වැඩ කරන දයානන්ද 51 හැවරිදි දෙරු පියෙක්. 2019.03.01 දින, ඔහු බුලත්සිංහල පොලිසිය ළඟට ගියේ ඒ අසල සිටි කාන්තාවක ගෙන් තමන්ට ලැබිය යුතු මුදලක් ඉල්ලා ගන්න.

එසේ සිටින විට බුලත්සිංහල පොලිසියේ කොස්තාපල් තරංග එතැනට උඹ ඇප තියන්නද ආවේ, උඹ ආපු බව දන්නවානම් ඇප දෙන්නේ නැහැ කයන විටම මෝටර් රථයකින් බුලත්සිංහල පොලිසියේ උ.පො.ප.උපුල් හා කොස්තාපල් ශ්‍රිමාල් යන අය එතනට පැමිණ තිබේ. කොස්තාපල් තරංග, උ.පො.ප.උපුල් ට පෙන්වා, “සර් මේ ඉන්නේ අපෙන් රු: 25,000/= ගත්ත එකාගේ මහ ප----යා” කියා තිබේ. හෙඳටම බිලා හිටපු උ.පො.ප.උපුල්, “පොලිස් කාරයින්ගෙන් සල්ලි ගන්නවාදැයි” කියමින්, දයානනද ගේ හිසට, අසල කාණුවට වාටෙනකම්ම ඔහුට  අතින් පහර දි තිබේ. 
පහර කැ ඔහු පසුදින රොහල් ගතව ඇත. 2019.02.03 දින රෝහල් පොලිසිය කටඋත්තර ලබා ගෙන, අධිකරණ වෛද්‍ය නිළධාරීවරයා පරික්ෂා කිරිමෙන් අනතුරුව ටිකට් කප ඇත. 
ඔහ් ට මෙසේ පහර දීමට හේතුව වි ඇත්තේ, 2018.09.01 දින රාත්‍රිියේ ඔහුගේ පුතා වන හර්ෂ ප්‍රියංකරව, බුලත්සිංහල පොලිසියේ උ.පො.ප.උපුල්, පො.කො.තරංග, පො.කො. ශ්‍රීමාල් , උ.පො.ප.අංජන හා තවත් නිලධාරියකු විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන, අමානුෂික ලෙස වධහිංසා පමුණුවීමෙන් පසුව රුපියල් 25,000/= ක මුදලක් ලබා දී සිද්ධිය සමථ වීම ය. 

ඔහු  මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවෙන් හා පොලිස්පතගෙන්  ඉල්ලා සිටින්නේ, අමානුෂික ලෙස පහර දුන්, බුලත්සිංහල පොලිසියේ - උ.පො.ප.උපුල්, කොස්තාපල් තරංග හා කොස්තාපල් ශ්‍රිමාල් යන නිලධාරීන්ට එරෙහිව නීතිමය හා විනයානුකූල පියවර ගන්නා ලෙසටය. 

පොලීසිය කප්පන් ගන්නේ පෙරකදෝරුවන්ගේ මාර්ගයෙන් !

තමාම, තම නඩුවට පෙනී සිටින පුද්ගලයෙකුගෙන් අදාල නඩුවේ- පැමිණිල්ලේ සහතික පිටපතක් ලබාදිමට, පෙරකදෝරුවෙක් ගෙන් ලියුම් ගේන්න යයි පොලිසය කියන්නේ, ඔවුන් (පෙරකදෝරුවන්)  මගින් අල්ලස් ගැනීමටය.

පගාව ගැනීම නීතිය කඩා වැටීමේ පිළිඹිඹුවකි. එදා හොර රහසේ කළ පගාව ගැනීම අද කරන්නේ විවෘතවය. මේ එයට කදිම නිදසුදනකි.

කියවන්න අනුර, පොලීසියට ලියපු ලියුම.

ලි.ප.තැ.

ක. අනුර, මතුගම. 2019.02.22 දින දිය. 

පූජිත ජයසුන්දර මයා
පොලිස්පති
පොලිස් මූලස්ථානය
කොළඹ 01

මුල් පැමිණිල්ලේ සහතික පිටපත 
ලබා දීම ප්‍රතික්ෂේප කිරීම.

මා විසින්, 2019.01.22 දාතමින්, මට විරුද්ධව මොරගහහේන පොලීසියේ ස්ථානාධිපතිවරයා විසින්, හොරණ, මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ පවරා තිබෙන 42738/18 නඩුවට අදාලව, මුල් පැමිණිල්ලේ සහතික කරන ලද පිටපතක් මුදල් අයකර ලබාදෙන ලෙසට ඉල්ලා සිටින ලදි.

ඉල්ලීමේ ඡායා පිටපත අමුණා ඇත.

මාගේ එම ඉල්ලීම, ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදි. එසේ ප්‍රතික්ෂේප කරන ලද නිලධාරිවරයා සිටියේ සිවිල් ඇඳුමින්ය. ඔහු ආබාධිත පුද්ගලයෙකි. 

ඔහු මාගේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කර, පෙරකදෝරුවෙක් ගෙන් ලිපියක් අරගෙන එන්න යැයි වැඩිදුරටත් කියා සිටින ලදි.

මා චූදිත කර ඇති නඩුවේ මුල් පැමිණිල්ලේ සහතික පිටපතක් නියමිත මුදල් අය කර මට නොදීම, කුමන නීතියකට අනුකූලවද යයි ඔහු නොකියන ලදි.

එමෙන්ම මට දිය නොහැකි ලේඛණයක් පෙරකදෝරුවෙකුගේ ලියුමකට දීමට පු`ඵවන් වන්නේ කෙසේද? 

මෙම නීති විරෝධී ක්‍රිියාව පොලිස් නිලධාරියා අනුගමනය කරන්නේ, මාගෙන් ගත නොහැකි අල්ලසක්, පෙරකදෝරුවෙකු මගින් ලබාගැනීමටද යයි කීමට මා නොදනිමි.

මා ඉල්ලා සිටින්නේ,

ප්‍රමාද නොකර, යුක්තිය ඉටු කර ගැනීම සඳහා, මොරගහහේන පොලීසියේ ස්ථානාධිපතිවරයා විසින්, හොරණ, මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ පවරා තිබෙන 42738/18 දරන නඩුවේ, මුල් පැමිණිලිකරු වන හොරණ, මිල්ලෑව, අංක 142/බී/2 දරන ලිපිනයේ “රජිත අවන්හලේ” අයිතිකරු වන අමදෝරුගේ මුදිත ප්‍රසාද් යන අය විසින් 2018.12.13 දින කරන ලද පැමිණිල්ලේ සහතික කරන ලද පිටපතක් මුදල් අයකර, මා වෙත නිකුත් කරන ලෙසට නියෝග කරන මෙන් ඉල්ලා සිටිමි.

මෙයට,
ක. අනුර
චුදිත

ඒජන්සි කරුවන්ට ගසා කන්නට ඉඩ දීලා, නීතියත් උන්ට!, අල්ලා ත් උන්ට ලු!

සුබ්‍රමනියම් තංගම්මා - පාස්පෝට් එකේ තියෙන නම. නමුත් මුස්ලිම් ආගමට ගිය තැනැත්තියක්. ඇය වැන්දඹුවක්. 

70 හැවිරිදි ඇගේ මව නාගම්මා, තංගම්මාව කටාර් හී වහල් සේවයට යැව්වේ ණය බරින් නිදහස් වෙන්න.

කුරුණෑගල, ඉබ්බාගමුවේ නිව් ගෝල්ඩන් ඒජන්සිය තමයි, රුපියල් ලක්ෂ තුනක් දෙන පොරොන්දුවට, තංගම්මාව රට යැව්වේ.

රට යන දවසේ ලක්ෂයක් දීලා ඉතිරි ලක්ෂ දෙක දවස් දෙක තුනකින් දෙන්න පොරොන්දු වූයේ - ගුවන් තොටුපොලේදි. 

තවම දවස් දෙක තුන, ගෝල්ඩන් ඒජන්සියේ හිමිකරු අස්වර් ට ගිහිල්ලා නැහැ.

දැන් මාස තුනකට අසාන්නයි. මේ නාගම්මාට සීමාවූ කතාන්දරයක් නොවෙයි.

ඒජන්සි කාරයින් ගෙන් යැපෙන ඇමතියා නිහඬයි. උන්ගෙන් යැපෙන විදේශ සේවා කාර්යංශයේ බැලයින්ට රටට විදේශ විනිමය ගෙන එන වහල් සේවයේ යෙදෙන කාන්තාවන්ට වඩා ඒජන්සි කාරයෝ ලොකුයි.

නාගම්මාගේ පැමිණිල්ලට පොලිස්පති මොකෑ කියන්නේ, ඇය බලාගෙන සිටී.

දඩයම් කරන්න යොදා ගන්නේ උසාවිය

පොලිස් අධිකාරී කාර්යාල මුල් කරගෙන පිහිටුවා තිබෙන “යුනිට්” වල අරමුණ ප්‍රදේශයේ පොලීසි වලට බැරිවු, නීති විරෝධී ජාවාරම් මැඩලීම.

මෙම “යුනිට්” කලක් තිස්සේ වධකාරගාර පවත්වාගෙන යන අතර, අත්අඩංගුවට ගත් පුද්ගලයන්ට එරෙහිව බොරු නඩු දැමීම ද සිදු කරයි.

ගෙදර සිටි පත්මසිරි ව, අත්අඩංගුවට ගෙන, උසාවිය යොදවාගෙන, පීඩාවට පත් කරන්නේ, ඔහු විසින් පොලීසියට එරෙහිව මානව හිමිකම් කොමිසමට කරන ලද පැමිණිල්ල නිසාය.

මානව හිමිකම් කොමිසම විසින් නිකුත් කරන ලද නිර්දේශයට වසරකටත් වැඩි කලක් ගතව ඇතත්, තවමත් ක්‍රියාත්මක කර නැත.

පොලීසිය කියන්නේ නිර්දේශය අවිධිමත් බවයි. එය පැහැදිළි කරන ලෙසට ද, පොලීසිය කොමිෂමෙන් ඉල්ලා ඇත.

නමුත් තවමත් එයට පිළිතුරු දීමට කොමිෂම සමත්වී නැත.

මේ අතර, පත්මසිරිව දඩයම් කිරීමට පොලීසිය පටන් ගෙන ඇත. ඒ “යුනිට්” යොදාගෙනය. 

සියලු කරුණු පත්මසිරිගේ පැමිණිල්ලෙන් පැහැදිළි වන ඇත.

වධ හිංසා පැමිණවීම පිළිබඳ මානව හිමිකම් කොමිෂමේ නිර්දේශය මුල් කරගෙන පළිගැනීම සඳහා අත්අඩංගුවට ගෙන බොරු නඩු පවරා පීඩාවට පත් කිරීම.

පත්මසිරි, අවු: 45 යි, විවාහක, දරුවන් 02 යි, රැකියාව ගොවිතැන, 
2019.02.01 වන දින දීය.

2019.01.30 වන දින, උදේ 9.00 ට පමණ, මා වැඩට යෑමට සූදානම්ව සිටියදී, යතුරුපැදි තුනකින් හය දෙනෙකු ගේ මිදුලට පැමිණියා.

එම පිරිස සිටියේ සිවිල් ඇඳුමින්. ඔවුන් බැස, මා වෙත පැමිණ, අපි කව්ද දන්නවාදැයි ඇසුවා. මා නැහැ කිව්වාම, පලයන් ගෙට කියා ගේ ඇතුලට තල්ලු කළා.

ඊට පසුව ඔවුන් ගෙදර සෑම තැනකම සෙව්වා. පොලවට පවා තට්ටු කරමින් පරීක්ෂා කළා.

කිසිදු නීති විරෝධී දෙයක් හමු වූයේ නැති විට අපි හොයා ගන්නම් කියා, මට මාංචු දැම්මා. ඉන්පසු එක් යතුරුපැදියක මැද තියාගෙන, කිලෝ මීටර් 1/2 ක් පමණ ඈතින් පිහිටි, වඩුවා හේන රබර් වත්තට ගෙන ආවා.

එතනදී මාව බස්සවා, වෙලට ගෙනිහින් ඒ අසල මයිකල් නැමැත්තාට හිමි පිල්ලෑවට ගෙන ගියා. එහි තිබූ පරණ බැරලයක් පෙන්වා මේ තියෙන්නේ බඩු කියා, අනෙක් බඩු කෝ කියා ඇසුවා.

බැරලය එහි තබා, මාව දෙන්නෙක් එක්ක එතන තබා, අනෙක් පිරිස යතුරුපැදිවලින් කොහේට ද ගියා. පැය තුනකට පස්සෙ ඔවුන් ආවා. ඒ වෙලාවේම පානදුර “යුනිට්” එකේ ජීප් රථය පැමිණියා. එහිද නිලධාරීන් පස් දෙනෙකු පමණ හිටියා.

බැරලය එතැන තබා මාව ජීප් එකේ අරගෙන මොරගහහේන පොලීසියට ගෙනවිත් බාර දුන්නා. 

පොලීසියේදී යුනිට් එකේ නිලධාරියෙක් මගේ මගෙන් නම ගම ආදී විස්තර අසා කොල තුනක මොනවද ලිව්වා. එයට මාගේ අත්සන ගත්තා. ඊට පසු තවත් නිලධාරියෙක් කොලකෑලි 4 කට ඇඟිලි සලකුණ ගත්තා.

එයින් පසු මාංචු ගලවා කූඩුවට දැම්මා. පොලීසියේදී මට කෑම එකක් දුන්නා. ඔවුන් මගේ ගෙදරට දුරකතනයෙන් දැනුම් දුන්නා. හවසට ඇවිත් ඇප දීලා අරන් යන්න කියා. 

ගෙදරින් ආවත් මට ඇප දුන්නේ නැහැ. පසුදා, එනම් 2019.01.31 උදේ 8.30 පමණ පොලිස් ඇප මත මුදාහැරියා.

මාව අත්අඩංගුවට ගෙන, රැගෙන ගිය වඩුවාහේන වත්තේ පිල්ලෑවේ හවස් වනතුරුම යුනිට් එක ගෙනවිත් දමන ලද බැරලය නඩු භාණ්ඩය වශයෙන් වත් රැගෙන නොගොස් එතනම දමා ගොස් තිබුනා. එහි ඡායාරූප ගත්තා. 

මේ ආකාරයට මට, පොලීසිය හිරිහැර කරන්නේ පොලිසියට විරුද්ධව මා, මානව හිමිකම් කොමිෂමට කරන ලද පැමිණිල්ල (එහි අංක: HRC511/13 හා 2518/13) හා අදාල නිර්දේශය ක්‍රියාත්මක නොකර සිටීමටය. 

තවද එම බොරු නඩුව 2019.02.15 ට කැඳවා තිබීමද හේතුවක්.

මාව අත්අඩංගුවට ගෙන ගොස් රඳවාගෙන සිටි වඩුවාහේන වත්තතේ පිල්ලෑව යන ස්ථානයට කඩිනමින් ගොස් පරීක්ෂා කර, මා කියන සත්‍ය අවබෝධ කරගෙන, අදාල නිලධාරීන්ට එරෙහිව නීති්‍යානුකූල පියවර ගන්නා ලෙසට ඉල්ලමි.

මෙයට,
 පත්මසිරි

ඇමති තලතා, තලන්නට ඉඩ දෙයි.

වාර්තාවී ඇති අන්දමට රැඳවියන් හය හත් දෙනෙකුට අතින් පයින් පොලුවලින් පහරදී, බරපතල තුවාල සිදුකිරීම, සුපුරුදු පරිදි යටපත් කිරීමට බන්ධනාගාර ඉහළයින් මෙන්ම ඇමති තලතා ද පියවර ගෙන තිබේ.

2019 ජනවාරි 31 දින, මෙම පහරදීම සිදුකර ඇත්තේ ජේලර්වරුන් දෙදෙනෙකුගේ අධීක්ෂණය යටතේ, ගාඞ්ලා විසිනි.

බී 5 වාට්ටුවේ මේ පහරදීම සිදුකර ඇත.

මේ දක්වාම, තුවාල ලැබ සිටින රැඳවියන්ට පෙනඩෝල් පෙත්තක්වත් දී නැත.

මෙම මෲග ක්‍රියාව පිළිබඳව රැඳවියන්ගේ බිරින්දෑවරුන්ගෙන් හතර දෙනෙක් තම සැමියන්ට පහරදී බරපතල තුවාල සිදුකිරීම පිළිබඳව ක`ඵතර උතුර පොලීසියට පැමිණිලි කර ඇත.

එම පැමිණිලි විභාග කරන්නට ගිය පොලිස් නිලධාරීන්ට, රැඳවියන්ගෙන් ප්‍රකාශ සටහන් කිරීමට ඉඩ දී නොමැති බවද වාර්තා වේ.

රැඳවියන් දෙදෙනෙක්, ක`ඵතර මහේස්ත්‍රාත්වරයාට, තමන්ට පහරදීම වාර්තා කර ඇත.

අධිකරණය මෙම රැඳවියන්ව, රෝහල්ගත කරන ලෙසට නියෝග කර ඇතත් මේ දක්වාම රෝහල්ගත කර නොමැති බව බිරින්ඳෑවරුන් ප්‍රකාශ කරයි.

රැඳවියන් නොසිටි අවස්ථාවක, ජංගම දුරකතනයක් බී 5 වාට්ටුව තුල තිබී හමුවීම, මෙම පහර දීමට හේතුව බව ද වාර්තා වේ.

බිරින්ඳෑවරු සිව් දෙනෙක් මානව හිමිකම කොමිෂමට, පොලිස්පතිට හා අධිකරණ අමාත්‍යාංශ ලේකම්වරයාට ලිඛිතව පැමිණිලි කර තිබේ.

මෙම මෙලේච්ඡ පර දීම ගැන වහාම විමර්ශනයක් පවත්වන ලෙසට, ජනසංසදය මානව හිමිකම් කොමිමෙන් ඉල්ලා තිබේ. බන්ධනාගාර බාර වත්මන් ඇමතිනී තලතා මේ ප්‍රවෘතිය, එළිදරව් වීම වැළැක්වීමට නම් පියවර ගනු ඇත.

සුපුරුදු පරිදි මෙම මෙලේච්ඡ පහරදීම යටපත් කරණු ඇත.

රජය භාරයේ සිටින මිනිසුන්ගේ ආරක්ෂාව, සැලසීමට තරම් බෙලහීන ඇමතිනී තලතා සුපුරුදු පරිදි, ප්‍රශ්නය අමතක වෙන්නට හරිනු ඇත.

අධිකරණ නියෝග නොතකන බන්ධනාගාර තිබෙන රටක, අධිකරණ ස්වාධීනත්වය ගැන කුමන කථාද?

නීතිය මත පාලනයක් නැති රටක “ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය” හොරුන්, හොරු රැක ගැනීම සඳහා පාවිච්චි කරන පුහු වචනයකි.

ජනපතිගේ කුඩු සංහාරයට මුවා වී සිදු කරන සතුරු දඩයම

මේ වන විට, මත්ද්‍රව්‍ය හා නීති විරෝධී මත්පැන් මර්ධනය කිරීම සඳහා - පොලිසිය හා එක්ව විශේෂ කාර්ය බලකාය රටපුරා මෙහෙයුම් දියත් කර ඇත.

ඒ අතර, උපරාමාධිකරණය මගින්, වරදකරුවකුට මරණ දඬුවම නියම කරන තෙක් ජනාධිපති සිරිසේන නොවිසිල්ලෙන් බලා සිටී. දැන් යන විදිහට නම් අපට මතක් වන්නේ පංචතන්ත්‍රයේ එන වෟකයාගේ හා එලුවාගේ කථාවය. 

සුරේෂ්, එක් රැයක් පානදුර උතුර පොලිසියේද, රෑ දෙකක් ක`ඵතර බන්ධණාගාරයේද ගත කර, 29 දා දවල් ශරීර ඇපයක් මත නිදහස් විය. 

මේ ශ්‍රී ලංකාවේ, සංවිධානාත්මක මත්ද්‍රව්‍ය හා නීති විරෝධී මත්පැන් ජාවාරමේ යෙදෙන්නේ, අනෙකුත් සියලුම අපරාධ හා නීති විරෝධී ක්‍රියාවන් මෙන්ම, රටේ ඉහළයින්ය. මේ ඉහළයින්ට - සියලුම දේශපාලන පක්ෂ, ආගම් වල නායකයින් සම්බන්ධය.

ඒ ගැන නිහඬව - අතීසාරයට අමුඩ ගසන්නවා වාගේ මත්ද්‍රව්‍ය මෙන්ම, නීති විරෝධී මත්පැනට එරෙහිව පොලිසිය STF යෙදීම වැඩක් නැත. 

මර්ධනය ධවල භීෂණයක් දක්වා වර්ධනය වන බවට - ඉතා සු`ඵ උදාහරණයක් දක්වමු.

සුරේෂ් ත්‍රී රෝද රථ රියදුරෙකි. චන්ඩියෙකි - පොලිසිය කියන ආකාරයට. 

25 දින සුරේෂ්, මගුල් ගෙදරක සාදයට ගොස්, සවස කොත්තුවක් ගේන්නට කඩයට ගියේ මිතුරෙකුගේ ත්‍රී රෝද රථයෙන්. ඒ, ඔහු මත්පැන් පානය කර තිබූ නිසාය.

ගෙන ආ කොත්තුව, කන්නට ඔහුට නොහැකි විය.

ඔහු මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවට,  පොලිස්පතිට කරන ලද ලිඛිත පැමිණිල්ල තත්වය පැහැදිලි කරයි. 

නීති විරෝධීව අත්අඩංගුවට ගෙන, ව්‍යාජ චෝදනා නගා, නඩු පැවරීම හා රිමාන්ඞ් කිරීම, 

 සුරේෂ් ... අවු: 37 යි, විවාහක, දරුවන් 02 යි, රැකියාව : රියදුරු. 2019.01.29 දිනදීය.

2018.01.25 දින රාත්‍රී 7.30 පමණ, මා කොත්තුවක් අරන්, මාගේ මිතුරකු සමග, ත්‍රී රෝද රථයෙන් මාගේ වැඩ කරන ත්‍රී රෝද රථ ගාලට පැමිණියාත් සමග, එතැනට පැමිණි දෙදෙනෙකු ගෙන් එක් අයෙක්, මා ඇඳ සිටි ෂර්ට් එකේ කොලරය අසලින් අල්ලා කරකවා, හිරකර උඹද“බාබා” කියා ඇසුවා. මම ඔව් යයි පිළිතුරු දුන් විට, වරෙන් බබා හුකුම් පෙන්වන්න කියමින්, තල්ලු කරගෙන, ගොස්, අසල තිබූ ජීප් රථයේ පිටුපසට ඇතුල් කරනු ලැබුවා. 

මාව ජීප් රථයේ දාගන්න විට, නිල ඇඳුම් ඇඳගත් 2කු සමග තවත් 4කු හිටියා. පසුව මා දැනගත්තා ඔවුන් විශේෂ කාර්ය බලකායේ අය බව.

මාව ජීප් රථයට දමා ගත් එම පිරිස, මාව නිවසට ගෙන ආවා. 

නිවසේදී, බිරිඳ දරුවන් දෙන්නා, එළියට දමා නිවස සෝදිසි කලා.

එසේ සෝදිසි කර, මාව පානදුර දකුණ පොලිසියට ගෙන ආවා. ජීප් රථයේ ඉදිරිපස අසුනේ සිටි, නිලධාරියා , දුරකථනයෙන් කාටද “චිෆ්” කියා අමතා, “බබා” කියන එකාව අපි ගත්තා යයි කිව්වා. 

මාව පානදුර දකුණ පොලිසියට ගෙනවිත්, ජීප් රථය පොලිසිය තුලට ඇතුලු වූ විට, එතැනට සිවිල් ඇඳුමින් එක් නිලධාරියෙක් පැමිණියා. ඔහු සිය ජංගම දුරකථනයෙන් මාගේ පිංතූර ගත්තා. 

ඉන්පසු ඔහු ඉදිරිපස අසුනේ වාඩි වී, පානදුර උතුර පොලිසියට ගෙන ආවා. 

මාව ජීප් රථයෙන් ගෙන එන අතර, අසභ්‍ය වචන කියමින් මට නින්දා අපහාස කලා. 

පානදුර උතුර පොලිසියේදී, එම නිලධාරීන් මොනවාද පොත්වල ලියා, මාගේ ඇගිලි සලකුණු කහපාට දිග ලියුම් කවරයකට ලබා ගත්තා. 

එයින් අනතුරුව මාව කූඩුවට දැම්මා. 

පසුදින එනම් 2019.01.26 දින, මාව වැඩ බලන මහේස්ත්‍රාත් නීතිඥ සරත් සූරියආරච්චි මයාගේ නිවසට ගෙන ගොස්, 2019.01.29 දක්වා, රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගත කරනු ලැබුවා. 

2019.01.29 (අද දින) මාව පානදුර මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කලවිට, මට විරුද්ධව 

1. හෙරොයින් මිලිග්‍රෑම් 900 ක් සන්තකයේ තබා ගැනීම 

2. කඩුවක් ළඟ තබා ගැනීම 

යන චෝදනා යටතේ නඩු 02ක් පවරා තිබුනා. 

මාව අත්අඩංගුවට ගත් නිලධාරීන් අතර, විශේෂ කාර්ය බලකායේ (කොළඹ මූලස්ථානයේ) 68235 කන්ඩම්මබි, 34394 කොඩිතුවක්කු, 29081 අබේසිංහ, පො.සැ.37578 සිල්වා, 75471 වීරසුන්දර හා පො.රියදුරු 2634 රාජපක්ෂ යන අය සිටි බව හා, වාහන අංකය ණෘ 5783 බවත් දැනගන්නට ලැබුනා.

මා කිසි දිනක මත් ද්‍රව්‍ය භාවිතා කරන හෝ ජාවාරම් කරන හෝ කෙනෙකු නොවේ.

මේ ආකාරයට, විශේෂ කාර්ය බලකායේ නිලධාරීන් පිරිසක් පැමිණ අත්අඩංගුවට ගත්තේ, යම් අයෙකු ගේ පුද්ගලික පළිගැනීමකට බව ප්‍රකාශ කරමි.

රාත්‍රියේ කෑම ගැනීමට ගිය මා - විශේෂ කාර්ය බලකායේ නිලධාරීන් විසින් අත්අඩංගුවට ගැනීම දුටු සාක්ෂි තිබෙන බවද, ප්‍රකාශ කරමි.

මේ සම්බන්ධයෙන් මාගේ බිරිඳ වන මේරෝස් ලීටා බර්තොලමියුස් මිය විසින් - 2019.01.28 දාතමින් ඔබ වෙත ලිඛිතව පැමිණිලි කර ඇති බවද සිහිපත් කරමි. 

මා ඉල්ලා සිටින්නේ, 

මත් ද්‍රව්‍ය භාවිතය හෝ, ඒවාට සම්බන්ධ නැති මා, අත්අඩංගුවට ගෙන, ව්‍යාජ නඩු පවරා, බන්ධණාගාරගත කරවීම ගැන, අදාළ නිලධාරීන්ට එරෙහිව නීතිමය හා විනයානුකූල පියවර ගන්නා ලෙසටය.

මෙයට, 

 සුරේෂ් 

බෝගම්බර බන්ධනාගාරයේ “බාගෙට මැරුම් කන” ලද නන්දනීට දශ ලක්ෂ පනස් දාහක වන්දියක්.

2008 ජුනි 27, නන්දනීව, රත්තොට පොලීසිය අත්අඩංගුවට ගන්නේ, මාතලේ බන්ධනාගාරයේ ඕ.අයි.සී. ඒකනායකගේ බිරිඳ පද්මාට, පහර දී පිහියකින් කපන ලද බවට වන චෝදනාවට.

2008 ජුනි 28 වන දින ඇයව, මාතලේ මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කර 30 වන දින දක්වා රිමාන්ඞ් කරවනවා. එසේ රිමාන්ඞ් කරන්නේ පද්මාට බරපතල තුවාල තිබෙන බවට, පොලීසිය උසාවියට කරන ලද කරුණු දැක්වීම මත.

අත්අඩංගුවට ගන්නා 27 වන දින රාත්‍රියේදී ඇයව, කෲර අවමන් සහගත සැලකිලිවලට භාජනය කරන්න ඉදිරිපත් වන්නේ පොලිස් කාන්තාවක්.

29 වන දින මාතලේ බන්ධනාගාරයෙන්, බෝගම්බර බන්ධනාගාරයේ කාන්තා අංශයට ගෙන ගිය විට, ඇයට වධ දීමට ඉදිරිපත් වන්නේ, අමුණුගම විජේසිංහ, සුබසිංහ හා සෝමපාල යන ‘ගාඞ් වරියන්’.

ඔවුන් ඇයට වධ දේනනේ, මාතලේ බන්ධනාගාරයේ, ඕ.අයි.සී. ඒකනායක, “බාගෙට මරන්න” ලෙසට දෙන ලද උපදෙස් අනුව.

30 වන දින ඇප ලබා ගන්නා ඇය මාතලේ දිසා මහ රෝහලට ප්‍රතිකාර ගැනීම සඳහා ඇතුළත් වෙනවා.

එහිදී, ඇයව පරීක්ෂා කරන විශේෂඥ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරී, ඇයට වධ දීම හේතුවෙන් බරපතල තුවාල සිදුව ඇති බවට පමණක් නොව, ඇගේ එක් කණක් ආබාධිතව ඇති බවට ද, නිගමනය කරනු ලබනවා. 

ඇය ජනසංසදය සමග එක්ව, මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවක් පැවරීමට පියවර ගන්නා ලද අතර මාතලේ මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ ඇයට විරුද්ධව, රත්තොට පොලීසියේ පවරා තිබූ නඩුවට ඉදිරිපත් වීම සඳහා නීතිඥ සහය ලබා දීමටද පියවර ගනු ලැබුවා.

2008 දින පවරන ලද මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවට 2009.11.18 වන දින, අවසර ලැබෙනවා. ඒ මෙම නඩුවේ මාතලේ බන්ධනාගාරයේ ඕ.අයි.සී. ඒකනායක, රත්තොට පොලීසියේ කාන්තා පො.සැ. 12862 වසන්තා, බෝගම්බර බනන්ධනාගාර අධිකාරී, ගාඞ්වරියන් වන, අමුණුගම විජේසිංහ, සුබසිංහ හා සෝමපාල, උත්තරීතර නීතියේ 11 වන වගන්තිය උල්ලංඝණය කර තිබෙන බවට හා  මාතලේ බන්ධනාගාරයේ ඕ.අයි.සී. ඒකනායක, රත්තොට පොලීසියේ කාන්තා පො.සැ. 12862 වසන්තා සහ පොලිස්පති මෙම නීතියේ 12 වන වගන්තිය උල්ලංඝණය කර තිබෙන බවට යන පිළිගැනීම මතය.

2018.09.26 විභාගයට ගන්නා මෙම නඩුවේ තීන්දුව 2018.11.23 දින ප්‍රකාශයට පත් කරණු ලැබුවා.

එම තීන්දුවට අනුව,

6. ඒකනායක - ඕ.අයි.සී. මාතලේ බන්ධනාගාරය

9. අමුණුගම විජේසිංහ, සුබසිංහ හා සෝමපාල - බෝගම්බර බනන්ධනාගාර ගාඞ්වරියන්
උත්තරීතර නීතියේ 11 වන වගන්තියෙන් සහතික කර තිබෙන අයිතියද, 

ඒකනායක - ඕ.අයි.සී. මාතලේ බන්ධනාගාරය, ගාඞ්වරියන් වන, අමුණුගම විජේසිංහ, සුබසිංහ හා සෝමපාල, බන්ධනාගාර කොමසාරිස් ජනරාල් හා පොලිස්පති යන වගඋත්තරකරුවන් උත්තරීතර නීතියේ 12 (1) වගන්තියෙන් සතික කර තිබෙන අයිතිය ද, 

උල්ලංඝණය කර තිබෙන බවට, තීන්දු කර තිබේ.

ඒ අනුව රජය විසින් රුපියල් ලක්ෂ පහක් හා නඩු ගාස්තු වශයෙන් රු: 50,000/- ක් ද නන්දනීට ගෙවිය යුතු බවට ද, ඒකනායක - ඕ.අයි.සී. මාතලේ බන්ධනාගාරය, රුපියල් ලක්ෂ දෙකක් පුද්ගලිකව ද,  ගාඞ්වරියන් වන, අමුණුගම විජේසිංහ, සුබසිංහ හා සෝමපාල රු: 75,000/- බැගින් (රුපියල් ලක්ෂ 3 ක්) ගෙවිය යුතු බවට ද තීරණය කර තිබේ.

බන්ධනාගාරය රැඳවියන්ට වධ දීමට හේතු ගණනාවක් ඇත.

බන්ධනාගාරයට ඇතුළත් කිරිමේ දි නිරුවත් කර, පහර දීම, එයට අමතරව, විවිධ පුද්ගලයන්ගේ අවශ්‍යතාවයට සිදුකරන වධ දීම් ද සුලභය.

තවද, නීතිපතිවරයා, මෙම නඩුවේ විත්තිකරුවන් වූ, ගාඞ්වරියන්ට එහෙිව වධහිංසා පනත යටතේ මහනුවර මහාධිකරණයේ නඩු පවරා ඇත.

නන්දනීට විරුද්ධව මාතලේ මහේස්ත්‍රාත් අධ්කරණයේ පවරන ලද බොරු නඩුවෙන් ඇයව නිfදාස් කර ඇති බවද මෙහිදී විශේෂයෙන් සඳහන් කළ යුතුය.



     

රුවන් ට වධදුන්න, පොලිස් කාරයින්ට රු: 300,000/- ක් ගෙවන්නට විය. බොරු සහතික දුන්න ‍‍දොස්තරලා ට මුක්තිය.

රුවන්, එවකට 18 හැවිරිදි තරුණයෙක්. රැකියාව අත් ට්‍රැක්ටරයෙන් කුඹුරු හෑම.

2010 මැයි 26 දින වැලිපැන්න පොලීසියේ ගම්බට්ටෙකු ඇතුලු පොලිස් කාරයින් දෙන්නෙක් රුවන්ව අත්අඩංගුවට ගන්නවා. 

රුවන්ව අත්අඩංගුවට ගන්නා එම පොලිස් කාරයෝ, පොලීසියට ගෙන ගොස් දස වධ දෙමින් ඉල්ලන්නේ මල්කාන්තිගෙන් ගත්තු මාලය.

මල්කාන්ති 26 හැවිරිදි දෙදරු මවක්. 2010.05.26 ස්වාමියා ගෙදර ඇවිල්ලා නෑ. ඇගේ පැමිණිල්ලට අනුව, රෑ නිදාගෙන ඉන්නකොට තමයි මාලේ කඩාගෙන තියෙන්නෙ. කඩන විට ඇයට ඇහැරුණු අතර, කඩාගත් පුද්ගලයාව කුප්පි ලාම්පු එළියෙන් දැක ඇත. ඔහුගේ බොල්ලෑ දත්වලින් අඳුරාගෙන තිබේ.

රුවන්ට වධ දී, 2010.05.29 දින උසාවියට ඉදිරිපත් කරනවා. ඒ 2010.05.28 දින අත්අඩංගුවට ගත් බවට උසාවියට බොරු වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරමින්.

එදිනම රුවන් ට ඇප ලබාගන්නට හැකි වෙනවා. රුවන්, එදිනම නාගොඩ මහ රෝහලට ප්‍රතිකාර ගැනීමට පැමිණෙනවා.

නීතියට අනුව, 2010.05.29 රුවන්ව උසාවියට ඉදිරිපත් කරන්නට පෙර මතුගම දිසා රෝහලට ගෙන ගොස් එහි වෛද්‍ය නිලධාරිණිය වූ වෛද්‍ය චන්ද්‍රලතාට ඉදිරිපත් කරනවා. ඇය පොලිස් කාරයින් සමග එක්ව, රුවන්ට කිසිම තුවාලයක් නැති බවට සඳහන් කර, අධිකරණ වෛද්‍ය පරීක්ෂණ පෝරමය පුරවා පොලීසියට බාර දෙනවා.

පෙර සඳහන් කළ පරිදි, එදිනම නාගොඩ මහ රෝහලට ඇතු`ඵ වන රුවන් පරීක්ෂා කරන එම රෝහලේ සහකාර අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරී, වෛද්‍ය එස්.එම්.එස්. ද සිල්වා රුවන්ගේ ශරීරයේ බාහිර තුවාල දෙකක් තිබෙන බවට සහතික කර, අධිකරණ වෛද්‍ය වාර්තාව නිකුත් කරනවා.

තමාට වධ දීම ගැන, මළ පොතේ අකුරු බැරි රුවන්, යුක්තිය ඉටු කරගන්නට තම ඥාති මිත්‍රාදීන්ගේ සහය ඇතිව ඉදිරියට එනවා.

2010.06.04 වන දින, ජනසංසදය රුවන්ව, මානව හිමිකම් කොමිෂමට ගෙන ගොස්, එහි පැමිණිල්ල ලියාපදිංචි කරවා, ඔහුව, කොළඹ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරී වෙත යොමු කරවීමට පියවර ගනු ලැබුවා.

දින 06 ක් ඉකුත් වීමෙන් අනතුරුව රුවන් පරීක්ෂාවට ලක් කරන, විශේෂඥ අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරී, වෛද්‍ය අජිත් තෙන්නකෝන්, රුවන්ගේ සිරුරේ තුවාල 10 ක් හඳුනාගනු ලබනවා.

එපමණක් නොව ඔහු රුවන්, අංගොඩ මානසික රෝහලේ විශේෂඥ අධිකරණ මානසික වෛද්‍යවරයාට යොමු කරනවා. එහිදී වධහිංසාවෙන් පසුව, රුවන් මානසික පීඩාවෙන් පෙළෙන බව හඳුනාගෙන ප්‍රතිකාර ලබාදිය යුතු කෙනෙකු වශයෙන් නිගමනය කරණු ලැබුවා.

ඉන් අනතුරුව, ශ්‍රී ලංකාවේ උත්තරීතර නීතිය යටතේ සලසා දී තිබෙන ප්‍රතිපාදන වලට අනුව, රුවන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට ගොස් මූලික අයිතිවාසිකම් නඩුවක් පැවරීමට පියවර ගනු ලැබුවා.

නඩුවේ අංකය : 378/2010. නඩුව පවරන්නේ 2010.06.30.

එම උත්තරීතර නීතියේ 11 හා 13(2) වගන්ති, වැලිපැන්න පොලීසියේ නිලධාරීන් වන පොලිස් සහයක ගාමිනී, කොස්තාපල් බංඩාර හා කොස්තාපල් 82100 විසින් උල්ලඝණය කර ඇති බවට වන මේ නඩුව, ඉදිරියට පවත්වාගෙන යෑම සඳහා 2011.02.08 දින අවසරය ලබා දෙනවා.

වසර 8 කුත් මාස 4 කට පසුව, නඩුව විභාගයට ගන්නවා. ඒ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ සිසිර ජේ. ද. ආබෲ, අනිල් ගුණරත්න හා නලීන් පෙරේරා විනිසුරුවන් තිදෙනා ඉදිරියේ.

එම දිනයේදී, සෙසු විනිසුරුවන් දෙදෙනාගේ අනුමැතිය ඇතිව, ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ විනිසුරු සිසිර ජේ. ද. ආබෲ, විසින් ඉහත නම් සඳහන් පොලිස් නිලධාරීන් තිදෙනා උත්තරීතර නීතියේ 11 හා 13(2) වගන්ති, කඩ කර ඇති බවට, තීරණය කර, එක් එක් පොලිස් නිලධාරියා, මාස 04 ක් තුළ රුවන්ට, රු: 100,000/- බැගින්, රුපියල් ලක්ෂ තුනක් ගෙවිය යුතු බවට නියෝග කරණු ලැබුවා.

නඩුව අවසන්.  

එහෙත් පැන නගින ප්‍රශ්න කිහිපයක් ඔබට ඉදිරිපත් කරන්නේ වධහිංසාව තුරන් කිරීම කෙසේ වෙතත් අවම කිරීමට, ව්‍යාපෘතිවලින් ඔබ්බට ගිය අවංක ඕනෑ කමක් තිබෙනවා නම් කථිකාවකට බඳුන් කරන්නට.

(1) පොලීසියට, උසාවියට බොරු වාර්තා කිරීම නීතිමය වශයෙන් හෝ විනයානුකූල වශයෙන් වරදක් නොවන්නේ ද?

(2) උසාවියට බොරු වාර්තා ඉදිරිපත් කිරීමට වෛද්‍යවරුන්ට අවසරය ලබා දී තිබේද?
ය වෘතීය ආචාර ධර්මවලට එකඟද?

උසාවියට එම බොරු වාර්තා ඉදිරිපත් කරන වෛද්‍යවරුන්ට එරෙහිව නීතිමය පියවර ගන්න බලයක් කාටවත් නැද්ද?

ඔසේත් නැති නම්, වෛද්‍යවරුන්ට බොරු වාර්තා ඉදිරිපත් ක්රන්නට අවසර තිබේද?

(3) පොලීසිය, වෛද්‍යවරු, පූජකවරු, නීතිඥවරු බොරු වාර්තා ඉදිරිපත් කිරීම මගින් අධිකරණයට අපහාස නොවන්නේ ද? 

පිළිතුරු අගය කරමු.   

විඩියා්ව

උත්තරීතර නීතිය දාපිය බල්ලට ! ජාත්‍යන්තරයට බම්බු ගහගන්න කියාපන් !! හෙලුවෙන් තියාපිය . !!- කොච්චි කොටලා මුණේ හා ප..ගාපිය!!!

පාරේ ඉන්නකොට උඹව තමයි ඕනි කරලා තියෙන්නේ කියලා ඇදලා අරන් ජීප් එකට දා ගත්තා.

ගෙනිච්චේ, පොලිස්කාරයෝ නැවතිලා ඉන්න ‘බැරැක්කය’ ලෙසට පාවිච්චි කරන ගෙයකට.

කුස්සියට ගෙනිහිල්ලා ඇඳුම් ගැලෙව්වා. අත් දෙක පස්සට අරන් රෙදි පටියකින් ගැටගැහැව්වා.

ඊට පස්සේ බංඩාර කියන නිලධාරියා තවත් දෙන්නෙක් එක්ක එකතු වෙලා පොලුවලින් ගැහුව්වා. 

කොච්චි මිරිස් කොටලා, ඇස්වලට, පුරුෂ ලිංගයට දැම්මා. බලෙන් කොච්චි කැව්වා.

මේ කුලී වැඩ කරලා ජීවිතය ගැට ගහ ගන්න, 47 හැවිරිදි, සරත් ගේ කතාව, සරත් ගේ ජාතිය සිංහල ද, දෙමළ ද. මරක්කල ද, කියා හෝ ආගම  බෞද්ධ ද, කතොලික ද, රෙපදමාරු, හිනුදු ද එසේ නැත්නම් වෙනත් ද යන්න අප ප්‍රශ්ණයක් කරගෙන නැහැ. නමුත් මෙවන් සිද්ධියක් ඉදිරිපත් කළාම ඊනියා “ජාත්‍යන්තරය” අප ගෙන් අහනවා එයා ගේ ජාතිය ආගම. ඔහු මනුෂයෙක්. ශ්‍රි ලිංකිකයෙක්. 
               
ඔහු මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව ට, පොලිස්පති ට,  කරන ලද පැමිණිල්ලේ මෙසේ සඳහන් වේ. 


“ නීති විරෝධීව අත්අඩංගුවට ගෙන රඳවාගෙන, නිරුවත් කර, වධ දීම”.

සරත්, වයස 47 යි. විවාහක, දරුවන් 01 යි. කුලී වැඩ. අගලවත්ත. 

209.01.17 වන දින දීය.

2019.01.15 දින රාත්‍රී 7.00 ට පමණ මා, අගලවත්ත, පොලේගොඩ පාරේ, අලිනියස්ගොඩ වත්ත යන ස්ථානයේ වඩු මඩුව ළඟ ඉන්නකොට, අගලවත්ත පොලීසියේ ජීප් රථය පැමිණ, උඹව තමයි ඕනි කරලා තියෙන්නේ කියා මාව අත්අඩංගුවට ගත්තා.

ජීප් රථයේ දාගෙන මාව, ගෙන ගියේ අග්ලවත්ත, දාපිලිගොඩ, මිල්ලගස්ස මුල්ල පිහිටි, පොලිස් බැරැක්කයට. එහාට ගෙනහිල්ලා, මාව එම (බැරැක්කයේ) කුස්සියක් වගේ කාමරයට ගෙනිහින් පිටුපස fදාර වැහුවා. 

මාගේ ඇඳුම් සියල්ලම ගලවා නිරුවත් කළා. අත් දෙක රෙදි පටියකින් පිටුපසට කරලා ගැට ගහලා, පොලුවලින් පහර දුන්නා. මට තුන් දෙනෙක් පහර දුන්නා. වැඩිපුරම ගැහැව්වේ, බංඩාර කියන නිලධාරියා. මට ගැහුවේ කුණුහරපයෙන් බැන වදිමින්, ඕමන්ත පහළගම ධර්මේ නැමති අයගේ මී හරක් විකුණලා ලක්ෂ 1 1/2 ක් ගත්තා ද කියා අසමින්.

මම නැහැ කිව්වාට පිළිගත්තේ නැහැ. මගේ ඇස්වලට, පුරුෂ ලිංගයට කොච්චි මිරිස් තලලා ගෑවා. මිරිස් කෑලි ඇස්වලට ගියා. මගේ කටට ඔබා කොච්චි මිරිස් කැව්වා. මම හිතන විදියට මට පැයකට වැඩි වේලාවක් වධ දුන්නා. 

ඊට පස්සෙ, පැය 1/4 ක් විතර ඔහේ හිටපුවාවේ කියා තිබ්බා. ඊට පස්සේ එහි කක්කුස්සියට ගෙනිහින් එහි බාල්දියෙන් වතුර බාල්දි තුනක් හතරක් දාලා නෑව්වා. එදා රාත්‍රී 12.00 ට 1.00 ට පමණ ජීප් රථයෙන් පොලීසියට ගෙනිහින් කූඩුවට දැම්මා.

පසුදින මු`ඵ දවසේම කූඩුවේ හිටියා. විටින් විට බංඩාර කියන නිලධාරියා හා ස්ථානාධිපති පැමිණ, බෝම්බ දානවා, හක්කා පටස් දානවා කියමින් තර්ජනය කළා. එදින රාත්‍රියේදී මාව පොලිස් කූඩුවේ තියාගන හිටියා.

2019.01.17 දින උදේ කූඩුවෙන් එළියට අරන්, නම ගම අහලා මොනවද ලියා මට අත්සන් කරන්න කිව්වා. උදේ 8.30 ට පමණ, මාව ජීප් රථයෙන් පිඹුර රජයේ රෝහලට ගෙන ගියා. එහිදී මාව වෛද්‍යවරයෙකුට ඉදිරිපත් කළා. මම, මට ගහපු බව, මිරිස් දාපු බව වෛද්‍යවරයාට කිව්වා. තැලුම් පෙන්නුවා. ඒ වෙලාවේ මට ගහපු පොලිස් නිලධාරීන් ටිකත් එතන හිටියා.

දවල් 10.30 ට විතර මාව, මතුගම මහේස්ත්‍රාත් උසාවියට ගෙන ගියා. මා වෙනුවෙන් නීතිඥ ප්‍රසාද් ඉඹුලාගොඩ නීතිඥ මහතා ඉදිරිපත් වුණා. උසාවිය මට ශරීර ඇපයක් දී මුදා හැරියා.”

ඔහු ඉල්ලා සිටින්නේ, 
නීති විරෝධීව අත්අඩංගුවට ගැනීම, පොලිස් “බැරැක්කයට” ගෙන ගොස් වධ දීම, අවමන් සහගත සැළකිල්ලට භාජනය කිරීම, බොරු චෝදනා දමා නඩු පැවරීම සහා පහර දුන්න බව, වධ දුන්න බව ප්‍රකාශ කළ ද, පිඹුර රජයේ රොහලේ වෛද්‍යවරයා අධිකරණ වෛද්‍යවරයා වෙත යොමු නොකර නැවත ඔහුව පොලිසියට බරදිම සම්බන්ධයේන නිසි නීතිමය පියවර ගන්නා ලෙසටය.

පහත දැක්වෙන්නේ පොලිස් වෙබ් අඩවියේ පළකර තිබෙන දැන්විමකි. 

        මුන් මේවා පළකරන්නේ, රැවෙටෙන්න බලා ගෙන ඉන්න ජාත්‍යන්තරයේ නියෝජිතයින්ට හා මෙරට උන්ගේ පිහිටෙන් බඩ ගොස්තරය රැක ගන්නා උන්ට “ඉංග්‍රිසිය” හෙවත් සන්ධාන භාෂවෙන්  තප්පු ලන්නටය.

“හක්කා පටස්” යොදා පවුලකටම වින කළ අපරාධකාරයාට පොලිස් රැකවරණ.

බුදුන් වැඳ, පොලීසියට ඇතුල් වි, භාවනා කර, වැඩ පටන් ගන්නා ඉංගිරිය පොලීසිය, හක්කා පටස් හදන, විකුණන, ඌරන් මරණ, අපරාධකරයෙකු ආරක්ෂා කරන්න “නීතිය” බළල් අතක් කරගෙන ඇත.

මාලා රංජනී, 33 න් හැවිරිදි තිදරු මවක්. සැමියා හා ඇය ජීවත් වන්නේ වතුවල වල් නෙලලා. 

ඇය තම අත අහිමි වීම ගැන, මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව, පොලිස්පති,  අපරාධ වින්දිතයන් හා සාක්ෂිකරුවන් ආරක්ෂා කිරීමේ අධිකාරිය වෙත කරන ලද පැමිණිලි වලින් පැහැදිළි වේ.

හක්කපටස් වලින් ඌරන් මරණ, හක්කපටස් අලෙවි කරන අපරාධකරුව, 
ආරක්ෂා කරමින් යුක්තිය ඉටු නොකිරීම.

මාලා රංජනී, වයස අවු: 33 යි, විවාහක, දරුවන් 03 යි, කුලී වැඩ. 

2015.05.07 වන දින, ඉංගිරියේ පදිංචි, සිරිසේන යන අයට අයත්, මඩකඩ පිහිටි අක්කර 1 1/2 ක් පමණ වන ඉඩමේ වල් කෙටීමට ගියා. මා වල් කොටන විට, මාගේ 13 න් හැවිරිදි දුව හා අවු: 2 යි මාස 2 ක් වයසැති පුතා, එතනට ආවා. පුතා අඬන නිසා දුව ඇහැව්වා, හීන් බෝවිටියා ටිකක් කඩලා දෙන්නද කියා. මම, හා කිවූ විට, දුව හා පුතා එම වත්තේ හීන් බෝවිටියා ගස ළඟට ගියා.

දුව කිව්වා, අම්මේ බෝලයක් තියෙනවා කියා. පසුව ඇය එය අරගෙන ආවා. මා එය බලන විට, බෝලය වටා සෙලෝ ටේප් ඔතලා තිබුණා. මම එය අතට ගෙන ඔතලා තිබුණ සෙලෝ ටේප් එක ගලවන්න හැදුවා. එවිට පුපුරා ගියා.

මාව ඉංගිරිය රෝහලට ගෙන ගියා. ඉංගිරිය රෝහලින් හොරණ මූලික රෝහලට ගෙන යන්න යැයි කිව්වා. ත්‍රී රෝද රථයකින් හොරණ මූලික රෝහලට ගියා. එහිදී, මාගේ වම් අත මැණික් කටුව ළගින් කැපුවා. දැන් මට කුලියක් කරන්න විදියක් නැහැ.

මම රෝහලේ ඉන්න කොට, ඉංගිරිය පොලීසියෙන් ඇවිත් ප්‍රකාශයක් ගත්තා. දවස් 09 ක් රෝහලේ නේවාසිකව ප්‍රතිකාර ගබා ගත්තා. 2015.05.16 දින, අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරීවරයා, මාගෙන් විස්තර අසා සිටියා. මා ඔහුට සියලු විස්තර කිව්වා.

දුව, ඇහිඳලා දුන්න කලු පාට සෙලෝ ටේප් අලවා තිබූ “බෝලය” මා ගලවා බලන්න හැදුවේ වත්තේදී. මා හට බෝලය ලබාදුන්න මොහොතේදී. නමුත් අධිකරණ වෛද්‍ය නිලධාරීවරයා එය “ගෙදරදී” සිදු වූ බවට, සිය වාර්තාවේ සඳහන් කරන ලද්දේ මන්ද යන්න මා දන්නේ නැහැ. මා එම වෛද්‍යවරයාට පැහැදිළිව කිව්වා, ඉඩමේදී“බෝලය” පුපුරා ගිය බව. 

මා, වල් කොටන්න කොන්ත්‍රාත්තුව ගත්තේ, ඉංගිරිය නගරයේ ඉන්න සිරිසේන ගෙන්. නන්දන ප්‍රේමලාල් කියන්නේ, සිරිසේන යන අයගේ, අයියා වන නන්දසේන ගේ පුතෙක් ය. සිරිසේන ගේ ඉඩම වල් කොටන්න මා බාර ගැනීම ගැන නන්දසේන යන අය මා සමග අමනාප විය.

එයට හේතුව, නන්දසේන ගේ පුතා වන, නන්දන ප්‍රේමලාල් එම ඉඩමට අයිතිවාසිකම් කියන නිසාය. මෙම අමනාපය නිසා, හිතා මතාම හක්කපටස් එක තිබ්බ බව මා තරයේ විශ්වාස කරමි.

පොලීසිය නිසි පරීක්ෂණ නොකරන්නේ, ප්‍රදේශයේ වල් ඌරන් හක්ක පටස් යොදාගෙන මරණ, නන්දන ප්‍රේමලාල් පොලීසිය සමග පවත්වන අයුතු සම්බන්ධය නිසාය. තවද, නන්දන ප්‍රේමලාල්, දුම්බර පිහිටි, ධම්මික නැමැත්තාට අයිති තේ වත්ත බලා ගැනීම ද කරනවා.

මෙම ධම්මික නැමැත්තා පොලීසිය සමග අයුතු සම්බන්ධතා පවත්වන්නෙක්. 

මෙම පසුබිම යටතේ පොලීසිය ප්‍රස්දිධියේ “හක්කපටස්” නමින් හඳුන්වන “බෝම්බ” වර්ගය උපයෝගී කරගෙන වල් ඌරන් මරණ, නන්දන ප්‍රේමලාල් ව, බේරීමට පියවර ගෙන ඇත.

2018.09.09 දින, නඩු වාරයට, නන්දන ප්‍රේමලාල්, ධම්මික නැමැත්තා සමග, ඔහුගේ නීතිඥ සමන් මල්ලවආරච්චිගේ කාර්යාලයට පැමිණ උසාවියට ඉදිරිපත් නොවී, මග හැර යන ලදි. අධිකරණයේදී, නීතිඥ සමන් මල්ලවආරච්චි, තම සේවාදායක නන්දන ප්‍රේමලාල් අසනීපව, රෝහල්ගතව ඇති බව ප්‍රකාශ කරන ලදි.

එදින නඩුව ඉවර වී, හොරණ සිට ඉංගිරියට බසයෙන් පැමිණ නිවස බලා යන විට දී, මා අසලට පැමිණි නන්දන ප්‍රේමලාල් අවුරුදු 3 ක් තිස්සේ නඩුවක් දාලා, උඹලාට මොකක්ද මට කරන්න පු`ඵවන් වුණේ යයි කියමින් තර්ජනාත්මකව ප්‍රශ්න කරමින් යන ලදි.

මා ඒ අවස්ථාවේදීම ඉංගිරිය පොලීසියට ගොස් පැමිණිලි කරන ලදි. නමුත් මාස 4 ක් ගතව ඇතත් ඒ පිළිබඳව පරීක්ෂණයක් ඉංගිරිය පොලීසිය සිදු කළේ නැත. මොහු අදටත්, “හක්කපටස්” එතීම, විකිණීම හා ඌරන්ට තැබීම සිදු කරයි. එය පොලීසිය දන්නා කරුණක්. ගම්වැසියන් මේ පිළිබඳව පැමිණිලි කර ඇත.

මේ වන විට හක්ක පටස් වලින් ප්‍රදේශයේ බල්ලන් 10 කු පමණ මිය ගොස් ඇත. 2018.04.06 දින, කුඩා ළමුන් දෙදෙනෙකු අත තිබූ හක්ක පටස් දෙකක්, මාගේ සැමියා මූලික වී පොලීසියට බාර දුන්න ද කිසිදු පියවරක් ගත්තේ නැත. ඒවා විනාශ කරන ලෙසට උපදෙස් දී යන ලදි. 2018.04.11 දින වෙනත් අයෙකු විසින් හක්කපටස් එකක් පොලීසියට බාර දුන්නද පියවරක් ගෙන නැත.

වසර 03 ක් පුරා, අධිකරණයට තොරතුරු වාර්තා කිරීම, ඉංගිරිය පොලීසිය හිතාමතාම සිදු නොකර තිබේ. නීති විරෝධී හක්කපටස් ව්‍යාපාරයේ යෙදෙන, හක්කපටස් උපයෝගී කරගෙන වල්ඌරන් මැරීම, එහි ප්‍රතිථලයක් ලෙස ඉහත දැක්වූ අපරාධ පිළිබඳව හා මාගේ අත මැණික් කටුව ළඟින් අහිමි කළ, අපරාධය වසන් කිරීමට පොලීසිය පියවර ගැනීම මගින් මාගේ අයිතීන් උල්ලංඝණය කර ඇත.

මා ඉල්ලා සිටින්නේ,

අපරාධකරුවෙකු මුදා ගැනීම සඳහා, විධිමත් විමර්ශනයක් නොකර, අදිකරණයට ව්‍යාජ තොරතුරු සැපයීම මගින් මාගේ මූලික අයිතීන් උල්ලංඝණය කිරීම පිළිබඳව නීතිමය පියවර ගන්නා ලෙසටය.

මෙයට,
මාලා රංජනී

විඩියෝව